Park Narodowy Akagera

Luty to kulminacja krótkiej pory suchej. Gdy trawa wysycha w słońcu, sawanna nabiera żółtego odcienia. Podobnie jak w styczniu, zwierzęta najłatwiej znaleźć przy rzekach i jeziorach, dokąd przychodzą pić.

To dobry miesiąc zarówno na safari samochodem, jak i na rejsy, szczególnie dla miłośników ptaków. Na małej wyspie pośrodku jeziora Ihema zaczyna się sezon lęgowy; do lipca można obserwować tam tysiące kormoranów, czapli, bocianów i ibisów.

Marzec zwykle uznaje się za część długiej pory deszczowej, ale lepiej traktować go jako miesiąc przejściowy. Sawanna stopniowo się zieleni, deszcze wypełniają sezonowe wodopoje, a zwierzęta rozpraszają się po całym parku, więc można spotkać je niemal wszędzie.

W drugiej połowie miesiąca liczba odwiedzających wyraźnie spada, a wiele lodge zaczyna wprowadzać korzystne zniżki. Minusem jest to, że w deszczowych miesiącach trudniej planować aktywności takie jak rejsy czy loty balonem, bo pogoda może je zakłócić. Safari samochodem odbywa się jednak każdego dnia.

Kwiecień jest najbardziej deszczowym miesiącem roku, choć opady zwykle zaczynają się po południu. Do tego czasu podróżni zdążą już wrócić do lodge na lunch i odpoczynek po porannym safari.

Wysoka trawa utrudnia wypatrywanie mniejszych zwierząt, ale słonie, żyrafy, zebry, lwy, bawoły i inne duże gatunki nadal widać z daleka. O tej porze roku na trasach safari panuje też duży spokój, odwiedzających jest niewielu, a ceny są niższe.

Pierwsza połowa miesiąca nadal bywa deszczowa, ale pod koniec maja opady słabną. Mimo to w parku wciąż jest niewielu odwiedzających, dlatego to dobry czas na spokojny, kameralny wyjazd.

Duże zwierzęta nadal można spotkać w całym parku. Wiele sezonowych wodopojów pozostaje wypełnionych, więc zwierzęta nie muszą jeszcze przenosić się bliżej jezior.

Czerwiec otwiera długą porę suchą, klasyczny czas na safari, więc liczba samochodów na sawannie zaczyna rosnąć. Trawa stopniowo wysycha i staje się niższa, a widoczność się poprawia. Na przykład w północnej części parku na otwartych równinach łatwo wypatrzyć lwy oraz, przy odrobinie szczęścia, nosorożce białe. Nosorożce czarne widuje się natomiast zwykle w gęstszej roślinności, częściej na południu.

Słonie, żyrafy, zebry i antylopy trzymają się zazwyczaj blisko źródeł wody. Często spotyka się tam również hipopotamy i krokodyle.

To pełnia pory suchej: dni są ciepłe, czasem gorące, noce chłodne, a widoczność znakomita. Zwierzęta łatwo znaleźć wokół jezior, dlatego w ciągu 1 lub 2 dni można zobaczyć niemal całą Wielką Piątkę. Najtrudniejszy do wypatrzenia jest lampart. Żyje samotnie i prowadzi nocny tryb życia, a szacunki dotyczące jego liczebności w parku wahają się od 15–20 do 80–100 osobników.

Lipiec należy do najbardziej ruchliwych miesięcy w roku – nie tylko na safari w Akagerze, lecz także na trekkingi do goryli górskich i szympansów w innych częściach kraju. Jeśli planujesz wyjazd w tym okresie, zarezerwuj pozwolenia, lodge i program safari możliwie najwcześniej.

W Rwandzie nadal trwa długa pora sucha, a warunki są bardzo podobne do lipcowych: trawa jest sucha i niska, pogoda słoneczna i przejrzysta, a zwierzęta skupiają się wokół wody. Jeśli chcesz dodać do podróży coś innego, sierpień dobrze nadaje się na lot balonem albo rejs po jeziorze Ihema. Z wody łatwo zobaczyć krokodyle, hipopotamy, słonie, bawoły i inne zwierzęta sawanny przychodzące do wodopoju.

Wrzesień to ostatni suchy miesiąc przed powrotem deszczów. Suche powietrze i krótka trawa pozwalają dostrzec z daleka nawet mniejsze zwierzęta. Ich odnalezienie jest też stosunkowo proste, bo fauna sawanny nadal skupia się przy źródłach wody.

W pierwszej połowie września w parku wciąż jest wielu podróżnych, ale w drugiej połowie, wraz ze zbliżaniem się pory deszczowej, liczba odwiedzających stopniowo maleje.

W październiku Rwanda wchodzi w krótką porę deszczową. Pierwsze ulewy osadzają kurz, wypełniają wodopoje i przykrywają sawannę świeżą zielenią. Zwierzęta rozpraszają się po całym parku i można spotkać je niemal wszędzie, a na trasach jest znacznie mniej samochodów. To jeden z najlepszych okresów dla podróżnych, którzy chcą ograniczyć koszty i wybrać spokojniejsze safari.

Warunki pogodowe w listopadzie są bardzo podobne do październikowych: park jest zielony, odwiedzających jest niewielu, a ceny są niższe.

Duże zwierzęta, takie jak słonie, żyrafy, bawoły i zebry, nadal widać z daleka, natomiast mniejsze gatunki, w tym wielkie koty i antylopy, trudniej wypatrzyć w wysokiej trawie. W listopadzie zaczynają też przylatywać ptaki migrujące. Gniazdują w Europie i Azji, a zimę spędzają w Afryce.

Pierwsza połowa grudnia wciąż może być deszczowa, ale około połowy miesiąca zaczyna się krótka pora sucha. To jeden z najlepszych momentów, by połączyć zielony krajobraz z wygodniejszymi warunkami na safari.

Liczba odwiedzających zaczyna rosnąć, a szczyt przypada na okres Bożego Narodzenia i Nowego Roku. Pozwolenia i lodge na ten czas często rezerwuje się z co najmniej 6-miesięcznym wyprzedzeniem.