Park Narodowy Serengeti
Poznaj ikoniczny Park Narodowy Serengeti w Tanzanii
Serengeti należy do najważniejszych kierunków safari w Afryce i daje znakomite warunki do obserwacji dzikich zwierząt. Ten rozległy park jest domem słynnej Wielkiej Piątki: słoni, lwów, bawołów, nosorożców i lampartów, a także wielu innych gatunków, w tym żyraf, hipopotamów i krokodyli. To tutaj odbywa się również Wielka Migracja gnu i zebr. Ponad 70 gatunków dużych ssaków i 500 gatunków ptaków sprawia, że Serengeti jest jednym z najważniejszych obszarów dzikiej przyrody na kontynencie.
Wraz z Obszarem Chronionym Ngorongoro i Kilimandżaro Park Narodowy Serengeti znajduje się na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO.
Gdzie znajduje się Park Narodowy Serengeti?
Czy Serengeti leży w Kenii czy w Tanzanii? To pytanie często zadają podróżni planujący wyjazd do Afryki Wschodniej. Odpowiedź jest prosta: Park Narodowy Serengeti znajduje się w północnej Tanzanii i obejmuje ponad 1 500 000 ha dzikiej sawanny. Na mapie łatwo go odnaleźć – leży na wschód od Jeziora Wiktorii, największego jeziora Afryki, niedaleko granicy z Kenią.
Od północy Serengeti graniczy z kenijskim Rezerwatem Narodowym Maasai Mara, a od wschodu ze słynnym kraterem Ngorongoro i Obszarem Chronionym Ngorongoro. Szerszy ekosystem Serengeti wykracza poza granice parku narodowego i wyznaczany jest przez obszar, którym przemieszcza się Wielka Migracja.
Jaki miesiąc jest najlepszy na wyjazd do Serengeti?
W połowie stycznia kończy się krótka pora deszczowa, a pogoda staje się bezchmurna i gorąca. Żyrafy, słonie, bawoły i inne roślinożerne zwierzęta korzystają z gęstej, soczystej trawy, podczas gdy drapieżniki odpoczywają w cieniu akacji. W południowo-wschodnim Serengeti zaczyna się nowy cykl Wielkiej Migracji: duże stada gnu, zebr i gazeli ruszają na południe przez równiny Serengeti w poszukiwaniu świeżych pastwisk.
To jeden z najpopularniejszych miesięcy na safari, dlatego w parku będzie wielu innych odwiedzających.
Luty jest najgorętszym i najsuchszym miesiącem w Tanzanii. Niebo niemal zawsze pozostaje czyste, trawa na sawannie wysycha, a nawet niewielkie zwierzęta – mangusty, serwale i karłowate antylopy dik-dik – łatwo dostrzec z samochodu safari. Słonie, żyrafy, bawoły i inne duże ssaki zwykle trzymają się bliżej rzek.
W tym miesiącu ogromne stada Wielkiej Migracji odpoczywają na południowych równinach parku narodowego. Właśnie wtedy gnu i zebry rodzą młode, a każdego dnia na świat przychodzi nawet 8 000 zwierząt.
Podróżnych w parku wciąż jest wielu, ale pod koniec miesiąca liczba samochodów safari stopniowo maleje.
Marzec to ciepły miesiąc przejściowy między porą suchą a deszczową. Od połowy marca w parku wyraźnie ubywa samochodów safari, a wiele lodge w Serengeti zaczyna stosować sezonowe zniżki. To dobry czas dla podróżnych, którzy wolą spokojniejszy, bardziej kameralny wyjazd.
Duże ssaki – słonie, żyrafy, bawoły, lwy, lamparty i antylopy – często widać zarówno przy wodopojach, jak i tuż przy drodze. Zwierzęta przywykły do samochodów safari i pozwalają obserwować się z bliska.
W kwietniu deszcze są częste, choć zdarzają się też całkowicie suche dni. Zwierzęta w Serengeti można spotkać w każdej części parku: opady tworzą nowe wodopoje, więc nie muszą trzymać się rzek. Rośnie świeża trawa, a trawiaste równiny parku zmieniają barwę z wypalonej żółci na intensywną zieleń. Na tym tle żyrafy, lwy i lamparty wyglądają szczególnie malowniczo.
Jednocześnie mniejsze koty, takie jak serwale i karakale, trudniej wypatrzyć w gęstej, wysokiej trawie. Lepiej widać je w porze suchej – od lipca do września oraz od stycznia do marca – gdy trawa na sawannie nie jest tak wysoka.
W poszukiwaniu świeżej trawy duże stada antylop i zebr przemieszczają się z południowego Serengeti do zachodniej części parku.
W kwietniu Serengeti odwiedza najmniej podróżnych, a hotele przygotowują najkorzystniejsze oferty sezonowe.
W maju w Serengeti nadal trwają sezonowe deszcze. Sawanna tonie w zieleni, a duże roślinożerne zwierzęta – słonie, żyrafy, bawoły i gazele – rozpraszają się po całym parku. Lwy, gepardy, lamparty i inne drapieżniki również można zobaczyć w różnych częściach Serengeti. Duże stada zebr i gnu przebywają w zachodniej części parku. Jezioro Wiktorii, największe w Afryce, leży zaledwie kilkadziesiąt kilometrów dalej na zachód.
W maju zdarzają się całkowicie suche dni, ale rekomendujemy przygotowanie na każdą pogodę. Koniecznie zabierz kurtkę chroniącą przed wiatrem.
Podobnie jak w kwietniu, w maju w Serengeti jest stosunkowo niewielu podróżnych, a hotele oferują sezonowe zniżki.
W połowie czerwca do Serengeti wraca sucha pogoda. Deszcze ustępują, a na półkuli południowej zaczyna się równikowa zima: robi się nieco chłodniej niż w styczniu i lutym. Na sawannie panuje przyjemna, niezbyt upalna pogoda, a park nie jest jeszcze zatłoczony. Na początku miesiąca wciąż można skorzystać z sezonowych zniżek w hotelach. To bardzo dobry czas na safari.
Dużych mieszkańców sawanny – słonie, żyrafy, bawoły, lwy i inne kotowate – można zobaczyć w każdej części parku. Zwierzęta często podchodzą blisko samochodów safari, co pozwala na spokojniejszą obserwację.
Duże stada gnu i zebr rozpoczynają masowe przeprawy przez rzeki Mbalageti i Grumeti. Po drodze często napotykają drapieżniki – lwy, lamparty, hieny i krokodyle. To jeden z najbardziej rozpoznawalnych i zapadających w pamięć widoków podczas safari.
Lipiec jest najchłodniejszym miesiącem w Parku Narodowym Serengeti; nocą temperatura może spaść do +14°C. W ciągu dnia zwykle jest ciepło i słonecznie, około 25–30°C. Do tego czasu deszcze już ustępują, a park ponownie zapełnia się podróżnymi.
Żyrafy, słonie, zebry i antylopy starają się trzymać bliżej źródeł wody, gdzie zobaczysz także hipopotamy i krokodyle. Drapieżniki sawanny – lwy, lamparty, karakale i serwale – polują w różnych częściach parku. Zupełnie nie boją się samochodów safari, a stado lwów często można zobaczyć tuż przy drodze.
Duże stada gnu, zebr i innych kopytnych rozpoczynają przeprawę przez rzekę Mara w północnym Serengeti. To kulminacja Wielkiej Migracji: kierowane instynktem tysiące zwierząt jednocześnie przepływają przez wezbraną Marę na tle afrykańskiej sawanny. Ten spektakularny dramat natury można zobaczyć tylko w Serengeti.
Sierpień to szczyt letniej pory suchej w Parku Narodowym Serengeti. Deszcze występują rzadko, a niebo przez większość czasu pozostaje czyste. Noce bywają chłodne, z temperaturą spadającą do 14–15°C. W tym okresie park zwykle przyjmuje najwięcej odwiedzających.
Mieszkańcy sawanny są widoczni niemal wszędzie, co stwarza świetne warunki do obserwacji zwierząt. Z samochodu terenowego można wypatrzyć lwy, słonie, żyrafy, antylopy, bawoły, mangusty, guźce i wiele innych gatunków. Sierpień to bardzo dobry czas na obserwację serwali, karakali i mangust, które w porze deszczowej trudniej dostrzec w wysokiej trawie.
Duże stada gnu, zebr i innych kopytnych gromadzą się w północnej części parku, gdzie trwa kulminacja Wielkiej Migracji – przeprawa przez rzekę Mara. Lipiec i sierpień uchodzą za najlepsze miesiące, by zobaczyć to niezwykłe zjawisko przyrodnicze: potężne stada przedzierają się przez rzekę, podczas gdy w wodzie czają się głodne drapieżniki.
We wrześniu w Parku Narodowym Serengeti panuje ciepła, bezchmurna pogoda. To popularny czas na safari, więc w parku nadal będzie wielu innych podróżnych.
Do września sawanna Serengeti wysycha, a zwierzęta zwykle trzymają się bliżej zbiorników wodnych. Najczęściej spotyka się tu duże roślinożerne ssaki: słonie, żyrafy, bawoły, zebry i antylopy. Drapieżniki – lwy, lamparty i hieny cętkowane – prawie zawsze są w pobliżu. Podczas safari w Serengeti zobaczysz najważniejsze afrykańskie zwierzęta na tle imponujących krajobrazów sawanny.
Październik jest ostatnim suchym miesiącem przed początkiem pory deszczowej, dlatego to znakomity czas na safari w Parku Narodowym Serengeti. Przez większość czasu pogoda w parku jest przyjemnie sucha i ciepła, a podróżnych jest mniej niż w sierpniu czy wrześniu.
Zwierzęta w Serengeti są wszędzie. Podczas safari masz bardzo dużą szansę zobaczyć słynne afrykańskie drapieżniki: lwy, lamparty, hieny i gepardy. Można je spotkać w każdej części parku. W Serengeti żyją też wszystkie typy dużych roślinożerców: słonie, bawoły, zebry, antylopy i żyrafy. Natrafisz również na mniej znanych, ale interesujących mieszkańców sawanny, takich jak karakale, serwale, gazele Thomsona i małpy.
Duże stada gnu, zebr i innych kopytnych wracają do Serengeti z Kenii i ponownie przekraczają rzekę Mara w północnej części parku.
Listopad oznacza początek pory deszczowej w Tanzanii. W parku jest wyraźnie mniej odwiedzających, a lodge przygotowują sezonowe zniżki. Polecamy ten okres na safari osobom, które chcą zobaczyć najsłynniejszy park narodowy Afryki w spokojniejszej, bardziej kameralnej atmosferze.
Deszcze zmieniają kolor równin Serengeti: wypalona żółć ustępuje intensywnej zieleni. Pojawiają się liczne źródła wody, a zwierzęta rozpraszają się po rozległym terenie parku. Małych mieszkańców sawanny, takich jak antylopy dik-dik, mangusty i serwale, trudniej wypatrzyć w wysokiej trawie. Duże ssaki – słonie, żyrafy, bawoły i zebry – łatwo znaleźć w różnych częściach parku. W rzekach i jeziorach Serengeti zobaczysz hipopotamy i krokodyle.
Duże stada gnu, zebr i innych kopytnych wracają do zachodniej części parku, gdzie obficie rośnie świeża trawa.
W połowie grudnia kończy się jesienny okres deszczowy, a Serengeti przyjmuje większą liczbę podróżnych w sezonie świątecznym, rozpoczynając zimowy sezon safari. Pogoda jest sucha i słoneczna, wyraźnie cieplejsza niż od lipca do września.
Najbardziej znane afrykańskie zwierzęta parku – słonie, zebry, żyrafy, bawoły, lwy, lamparty i hieny – można spotkać w całym Serengeti. Podczas safari zobaczysz także serwale, guźce, gazele Thomsona, karakale, krokodyle, hipopotamy i inne dzikie zwierzęta.
Migrujące stada gnu i zebr gromadzą się w zachodniej części parku, gdzie zamyka się roczny cykl Wielkiej Migracji – majestatyczne zakończenie przyrodniczego rytmu roku.
Najlepsze hotele i lodge w Parku Narodowym Serengeti
Jakie są główne atrakcje Parku Narodowego Serengeti?
Park Narodowy Serengeti w Tanzanii jest jednym z największych parków safari w Afryce. Na odwiedzenie najważniejszych miejsc podróżni potrzebują 3–4 dni. Oto kluczowe obszary, które warto zobaczyć, aby dobrze poznać Serengeti:
Centralne Serengeti i dolina rzeki Seronera
To najpopularniejsze miejsce w Serengeti. Można tu zobaczyć praktycznie wszystkie zwierzęta i właśnie tutaj znajduje się większość lodge safari. Niemal wszystkie kilkudniowe safari w Serengeti zaczynają się w centralnej części parku.
Korytarz Zachodni i Grumeti
Zachodnia część parku to otwarta sawanna. Tu również można zobaczyć wszystkie ikoniczne afrykańskie zwierzęta: lwy, zebry, słonie, bawoły, antylopy i wiele innych. Rzeki Grumeti i Mbalageti są domem hipopotamów i krokodyli.
Północne Serengeti: Kogatende, Lobo i Lamai
Ostatni etap Wielkiej Migracji gnu rozgrywa się w północnej części Serengeti, gdy duże stada gnu, zebr i gazeli przekraczają szeroką rzekę Mara. To bardzo malowniczy obszar, który warto uwzględnić podczas safari.
Aktywności w Parku Narodowym Serengeti
Klasyczne safari w parku można uzupełnić o dodatkowe przeżycia na sawannie. Podróżni odwiedzający Serengeti mogą włączyć do programu safari następujące aktywności:
Safari balonem
Używanie dronów jest w Serengeti zabronione, dlatego lot balonem pozostaje jedynym sposobem, by zobaczyć sawannę z lotu ptaka. Widok z góry odsłania szczególnie malownicze krajobrazy i daje możliwość wykonania imponujących zdjęć panoramicznych. Bezkresne równiny Serengeti zainspirowały disneyowskiego „Króla Lwa” i z powietrza robią szczególne wrażenie.
Śniadanie i kolacja na sawannie
Większość lodge w parku może zorganizować śniadanie lub kolację pod otwartym niebem Serengeti, dzięki czemu posiłek odbywa się w jednym z najbardziej malowniczych miejsc na Ziemi, przy dźwiękach sawanny.
Nocne safari
Nocne safari są zakazane na terenie samego parku, ale dozwolone w sąsiednich prywatnych rezerwatach. Ikoma należy do najpopularniejszych miejsc na nocne safari i daje szansę zobaczenia lampartów, cywet, żenet i innych nocnych mieszkańców sawanny.
Zwierzęta w Parku Narodowym Serengeti
W Serengeti żyje ponad 70 gatunków dużych ssaków, co czyni park jednym z najlepszych miejsc na kontynencie do obserwacji najsłynniejszych afrykańskich zwierząt. Populacje wielu gatunków są tu znacznie liczniejsze niż w innych znanych parkach narodowych. Serengeti należy też do nielicznych miejsc, gdzie można zobaczyć najrzadsze duże zwierzę Afryki – wschodniego nosorożca czarnego.
Warto pamiętać, że Serengeti to ogromny park. Zwierzęta są w ciągłym ruchu i czasem przez 30 minut safari nie pojawiają się większe obserwacje. Doświadczony przewodnik safari pozostaje w kontakcie radiowym z innymi przewodnikami, aby ustalić, gdzie ostatnio widziano zwierzęta.
Ile kosztuje safari w Serengeti?
Koszt wyjazdu do Serengeti zależy od wielu czynników, w tym sezonu, wybranego zakwaterowania, długości pobytu i innych elementów programu. Park narodowy pobiera opłaty za wstęp, które zwykle są wliczone w cenę pakietów safari.
Safari w Serengeti w standardzie średnim, organizowane przez sprawdzonego operatora, kosztuje zazwyczaj 400–600 USD za osobę dziennie. W przypadku luksusowych safari górna granica ceny praktycznie nie istnieje, ponieważ niektóre ekskluzywne lodge pobierają opłaty liczone w tysiącach dolarów za noc.
Historia Parku Narodowego Serengeti
Przed przybyciem Europejczyków do Afryki o trawiastych równinach Serengeti wiedziano niewiele. Region, który dziś tworzy park narodowy, zamieszkiwały różne afrykańskie ludy. Pierwsze odnotowane obserwacje tego obszaru przeprowadził austriacki podróżnik Oscar Bauman, który dotarł tu w 1892 roku.
Historia Serengeti jako obszaru chronionego rozpoczęła się w 1913 roku, gdy niemieckie władze kolonialne ogłosiły ekosystem rezerwatem łowieckim, znacznie ograniczając polowania. Po I wojnie światowej Tanganika znalazła się pod mandatem brytyjskim. W 1923 roku rząd brytyjski powiększył rezerwat, a w 1951 roku Serengeti uzyskało status parku narodowego. Od tego momentu wszelka działalność człowieka – budowa, polowania, wycinka drzew i inne formy ingerencji – stała się na terenie parku nielegalna. Ludy Masajów mieszkające w parku zostały przymusowo przesiedlone poza Serengeti. Dziś dozwolona jest jedynie turystyka fotograficzna oraz budowa hoteli w wyznaczonych strefach.
W 1979 roku Serengeti wpisano na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, co zapoczątkowało współczesny etap rozwoju parku. Obecnie jest to jeden z najczęściej odwiedzanych parków w Afryce, przyjmujący ponad 400 000 osób rocznie. Ten status pomógł chronić wyjątkowy ekosystem Serengeti, dzięki czemu jego rozległe krajobrazy i bogactwo dzikiej przyrody wciąż pozostają żywe.
Projekty ochrony dzikiej przyrody w Serengeti
W Serengeti działa kilka projektów i inicjatyw poświęconych ochronie dzikiej przyrody. Oto 2 najważniejsze:
Ochrona nosorożców w Moru Kopjes
Serengeti jest jednym z nielicznych miejsc, gdzie można zobaczyć nosorożce czarne, najrzadsze duże ssaki Afryki. W wyniku intensywnego kłusownictwa na początku stulecia ich populacja gwałtownie spadła. Według World Wildlife Fund w latach 60. XX wieku żyło około 70 000 osobników, ale na początku lat 90. na wolności pozostało już tylko 2 400 nosorożców. Dzięki działaniom ochronnym populację częściowo odbudowano; dziś w Afryce żyje około 5 000 nosorożców.
Ważne prace na rzecz ochrony nosorożców prowadzi Frankfurt Zoological Society w rejonie Moru Kopjes w Serengeti. Kolonia jest chroniona przez rangerów parku, a liczba nosorożców stopniowo rośnie. Niedawno administracja Parku Narodowego Serengeti zezwoliła podróżnym na podejście w pobliże kolonii za specjalną opłatą.
Program Serengeti De-Snaring
Każdego roku kłusownicy zastawiają w Serengeti tysiące pułapek i sideł. Aby temu przeciwdziałać, Frankfurt Zoological Society utworzyło program Serengeti De-Snaring. Pracownicy projektu i rangerzy patrolują park, zbierają pułapki i pomagają zwierzętom schwytanym w sidła. Jeśli zauważą kłusowników, rangerzy zatrzymują ich i przekazują policji.
Projekt finansowany jest z darowizn uczestniczących operatorów turystycznych. Aktualną listę sponsorów Serengeti De-Snaring można znaleźć na stronie programu.
Najczęściej zadawane pytania o Serengeti
Serengeti to 3. co do wielkości park narodowy w Tanzanii. Umownie jego teren dzieli się na 4 części: Seronera (część centralna), Western Corridor, część południową i północną. Aby komfortowo poznać park, warto zaplanować 4–6 dni, z czego 2–3 spędzisz w Seronerze, a pozostałe w rejonach, gdzie sezonowo znajduje się Wielka Migracja. Cała podróż wymaga łącznie 4–6 dni.
Taki czas pozwala spokojnie odwiedzić wszystkie kluczowe miejsca i dłużej zostać tam, gdzie dzieje się najwięcej. Dodatkowy dzień można przeznaczyć na odpoczynek w hotelu, szczególnie jeśli podróżujesz z dziećmi – safari i obserwacja zwierząt są bardzo intensywne, ale potrafią też męczyć.
Jeśli chcesz po prostu zobaczyć dzikie zwierzęta Tanzanii, nie ma potrzeby jechać do odległych części Serengeti, w których w danym momencie nie ma Wielkiej Migracji. Taka trasa zajęłaby dużo czasu, a praktycznie wszystkie zwierzęta Serengeti można obserwować w rejonie migracji. Safari w pobliżu Wielkiej Migracji będzie znacznie bogatsze, bez konieczności długich przejazdów przez park.
Serengeti można odwiedzać przez cały rok. Planując podróż, warto wziąć pod uwagę następujące różnice sezonowe:
Pory deszczowe
W Tanzanii występują 2 pory deszczowe. „Krótkie deszcze” trwają od początku listopada do początku stycznia, a „długie deszcze” – od końca marca do końca maja. Zwykle opady zaczynają się w drugiej połowie dnia, kiedy podróżni wracają już do hotelu. Niektóre dni bywają zupełnie suche, inne mogą przynieść deszcz przez większą część dnia. W tym czasie sawannę pokrywa gęsta zielona trawa, pojawiają się nowe wodopoje, a zwierzęta można spotkać w różnych częściach parku. Bujna roślinność utrudnia jednak wypatrywanie serwali, karakali, dikdików i innych mniejszych mieszkańców sawanny.
Lodge safari wprowadzają sezonowe zniżki, dzięki czemu podróże są bardziej przystępne, a w parku jest mniej odwiedzających. Safari w porze deszczowej odpowiada podróżnym, którzy wolą bardziej kameralny charakter wyjazdu.
Okres świąteczny
Sezon świąteczny w Tanzanii zaczyna się 20 grudnia. Mimo wysokiego prawdopodobieństwa deszczu ceny hoteli osiągają wtedy najwyższy poziom, a rezerwacje trzeba robić z 6-miesięcznym wyprzedzeniem.
Pory suche
Od połowy stycznia do końca lutego oraz od połowy czerwca do początku października w Tanzanii trwają pory suche. W tych okresach zwierzęta zwykle trzymają się bliżej źródeł wody. Kulminacja Wielkiej Migracji przypada na lipiec i sierpień, gdy setki tysięcy gnu i zebr przekraczają rzeki Grumeti i Mara.
Pory suche są tradycyjnie najpopularniejsze wśród odwiedzających Serengeti, dlatego trzeba liczyć się z tym, że przy obserwacji zwierząt będą stały dziesiątki innych samochodów.
Okres przejściowy
W marcu i czerwcu w Tanzanii zmieniają się pory roku. Przeważa stosunkowo sucha i przejrzysta pogoda, a w parku jest mniej odwiedzających niż w porach suchych. To czas łączący zalety obu sezonów i warto go rozważyć, jeśli daty podróży są elastyczne.
Samochodem safari
Większość safari w północnej Tanzanii zaczyna się w Arushy, najbliższym dużym mieście na trasie z Kilimanjaro International Airport do parków narodowych. Podróżni odpoczywają w Arushy po locie, a safari rozpoczyna się następnego dnia.
Przed dotarciem do Serengeti odwiedzający zwykle poznają mniejsze parki położone na trasie z Arushy do Serengeti, takie jak Tarangire, Jezioro Manyara i Ngorongoro. Bezpośredni przejazd do Serengeti jest męczący; droga z Arushy bez postojów trwa 8–9 godzin, zajmuje cały dzień, a po drodze możesz nie zobaczyć żadnych zwierząt. W takim wariancie samochód dociera do Serengeti około 16:00–17:00, ale do 18:00 wszyscy podróżni muszą być już w hotelu, ponieważ przebywanie na sawannie po tej godzinie jest zabronione przepisami parku.
Dlatego wizytę w Serengeti najlepiej połączyć z safari w innych parkach narodowych Tanzanii. Odwiedzając je po drodze, można zobaczyć wszystkie najważniejsze miejsca safari w północnej Tanzanii, a Serengeti staje się kulminacją podróży.
Samolotem
Jeśli plan obejmuje wyłącznie Serengeti, najlepszym rozwiązaniem jest lot. Dostępne są regularne połączenia z lotnisk w Arushy i przy Kilimandżaro bezpośrednio do Serengeti. Możesz też zarezerwować lot czarterowy, który wystartuje o dogodnej dla Ciebie godzinie i tylko z Tobą na pokładzie. Cała podróż potrwa 1–2 godziny. W Serengeti spotka Cię przewodnik safari i od razu rozpoczniesz poznawanie najsłynniejszego parku Afryki.
W Serengeti znajduje się kilka lądowisk. Jeśli safari zaczyna się w centralnej części parku, samolot wyląduje na lądowisku Seronera; jeśli w zachodniej – na lądowisku Grumeti. Północną część Serengeti obsługują lądowiska Kogatende i Lobo.
Podróż znad Jeziora Wiktorii
Większość podróżnych odwiedza parki safari północnej Tanzanii ze wschodu na zachód: najpierw Jezioro Manyara, potem Tarangire, Ngorongoro i na końcu Serengeti. Część osób zaczyna jednak podróż po Tanzanii nad Jeziorem Wiktorii, na zachodzie kraju, a następnie rusza do parków safari. W takim przypadku Serengeti będzie pierwszym parkiem na trasie safari. Przejazd samochodem terenowym z miasta Mwanza nad Jeziorem Wiktorii do bramy Ndabaka – zachodniego wejścia do Serengeti – trwa 2–3 godziny.
Ciekawostki o Parku Narodowym Serengeti
Nie da się dokładnie policzyć zwierząt w ekosystemie Serengeti: park graniczy z innymi obszarami chronionymi, a mieszkańcy sawanny swobodnie opuszczają Serengeti i do niego wracają.
Oto przybliżone liczby:
Słonie: według Tanzania Wildlife Research Institute (TAWIRI) populacja w 2020 roku liczyła około 7 000 osobników, o 1 000 więcej niż w 2014 roku.
Bawoły: TAWIRI odnotował w 2020 roku populację 60 000 osobników, o 10 000 więcej niż w 2014 roku.
Lwy: informacje Britanniki wskazują na około 3 000 osobników.
Zwierzęta Wielkiej Migracji: zespół badawczy pod kierunkiem prof. Alexandry Swanson z University of Minnesota podał, że w 2015 roku populacja gnu, innych antylop i zebr wynosiła 1,6 mln.
Zespół Altezza Travel odwiedził niemal wszystkie parki narodowe w Afryce Południowo-Wschodniej. Znamy je z terenu i możemy powiedzieć, że safari w Serengeti pozostaje bez porównania dzięki ogromnej liczbie zwierząt.
Wielka Migracja zwierząt trwa przez cały rok. Najciekawsze momenty migracji – przeprawy przez rzeki Mara, Mbalageti i Grumeti – odbywają się od czerwca do sierpnia. W tym czasie kopytne gromadzą się w ogromne stada i przekraczają rzeki pełne krokodyli. Takiej koncentracji dużych ssaków nie ma nigdzie indziej na świecie.
Najlepszą książką o Parku Narodowym Serengeti jest „Serengeti nie może umrzeć” Bernharda Grzimka, niemieckiego zoologa, który przeniósł się do Afryki krótko po II wojnie światowej. Książka posłużyła jako scenariusz filmu pod tym samym tytułem, nagrodzonego Oscarem w 1960 roku.
„Serengeti nie może umrzeć” należy do książek włączonych do programu szkoleniowego naszych pracowników. Przyszli menedżerowie Altezza Travel zaczynają poznawanie historii parku właśnie od jej stron.
Od XIX wieku plemiona Masajów wypasały swoje stada na obszarze znanym dziś jako Serengeti. Nazywały tę ziemię „siringet”, co oznacza „bezkresne równiny”. Z czasem „siringet” przekształciło się w „Serengeti”. Nazwa się przyjęła i używana jest do dziś.
