52 powody 
Darmowy PDF 
Napisz do nas na WhatsApp 
Umów bezpłatną rozmowę 
Obszar Chroniony Ngorongoro
Krater Ngorongoro – miejsce o największej koncentracji zwierząt w Afryce
Według szacunków UNESCO Obszar Chroniony Ngorongoro zamieszkuje około 25 000 dużych ssaków. Można tu zobaczyć Wielką Piątkę: słonie, nosorożce, lwy, lamparty i bawoły, a także inne znane zwierzęta Afryki, w tym hipopotamy, zebry, antylopy, serwale i guźce.
Większość tych zwierząt żyje na zwartym obszarze 260 km². Podczas safari nowe gatunki pojawiają się zwykle co 10–15 minut jazdy. To jeden z powodów, dla których Ngorongoro znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO.
Ngorongoro należy też do najciekawszych miejsc w Tanzanii dla obserwatorów ptaków. Można tu spotkać ponad 600 gatunków!
Gdzie leży krater Ngorongoro?
Obszar Chroniony Ngorongoro leży w północnej Tanzanii. Od zachodu graniczy z Serengeti, a od południa z Jeziorem Manyara. Miasto Arusha, główny ośrodek turystyczny Tanzanii, znajduje się 190 km stąd; przejazd samochodem zajmuje około 4 godziny.
Kilimanjaro International Airport (JRO), przez które większość podróżnych przylatuje do Tanzanii, znajduje się 250 km stąd.
Podróżni zwykle odwiedzają Park Narodowy Tarangire przed przyjazdem do Ngorongoro. Tarangire leży bliżej Arushy, dlatego wygodnie zatrzymać się tam po drodze. Po safari w Ngorongoro można ruszyć do słynnego Parku Narodowego Serengeti. Przejazd trwa około 3 godziny, więc wieczorem dotrzesz do hotelu i odpoczniesz przed safari następnego dnia.
Krater Ngorongoro – część Obszaru Chronionego
Planując podróż, warto pamiętać, że Obszar Chroniony Ngorongoro i krater Ngorongoro to nie to samo. Cały Obszar Chroniony Ngorongoro zajmuje 8 292 km². To około 6 razy więcej niż powierzchnia Los Angeles i ponad 5 razy więcej niż powierzchnia Londynu.
Krater Ngorongoro jest główną atrakcją Obszaru Chronionego. Nazywa się go „kraterem” ze względu na wulkaniczne pochodzenie. Dawniej znajdował się tu potężny wulkan, a jego pozostałe ściany utworzyły kalderę Ngorongoro. Wbrew popularnemu mitowi dzikie zwierzęta mogą opuszczać jej granice, ale robią to rzadko, ponieważ krater zapewnia im wszystko, czego potrzebują do życia.
Sam krater ma tylko 260 km². Jeśli w Ngorongoro planujesz 1 dzień safari, większość czasu spędzisz właśnie tam.
Poza kraterem Obszar Chroniony Ngorongoro ma kilka innych atrakcji, takich jak jezioro Ndutu, wąwóz Olduvai oraz kratery Empakai i Olmoti.
Zwierzęta w kraterze Ngorongoro w Tanzanii
Podczas safari w kraterze Ngorongoro zobaczysz większość najbardziej znanych zwierząt Tanzanii. Wiele z nich nie opuszcza granic krateru, a tysiące ssaków żyją jednocześnie na niewielkim obszarze. W ciągu 1 dnia można tu spotkać niemal wszystkich najważniejszych mieszkańców sawanny.
Szacunkową liczbę dużych ssaków w kraterze Ngorongoro w 2020 roku określono na podstawie badań zespołu naukowców, w którym znaleźli się Patricia D. Moehlman i Joseph O. Ogutu. Ich praca, zatytułowana "Long-term historical and projected herbivore population dynamics in Ngorongoro Crater, Tanzania," zawiera szczegółowe dane dotyczące populacji dzikich zwierząt w kraterze:
- Słonie – 300
- Lwy – 55
- Nosorożce czarne – >30
- Hieny cętkowane – 6 000
- Bawoły – 4 000
- Zebry – 4 000
- Gnu – 10 000
- Elandy – > 70
- Gazele Thomsona – 1 500
Zestawienie nie obejmuje małych ssaków, takich jak serwale, karakale, guźce i lisy. Zespół badaczy szacuje całkowitą liczbę ssaków w Ngorongoro na około 25 000. Liczba ta nie jest stała, ponieważ zwierzęta okresowo wchodzą do krateru i go opuszczają.
Wielka Piątka w kraterze Ngorongoro
Według Philipa Briggsa, autora jednego z najważniejszych przewodników po krajach Afryki wydawnictwa Bradt, Ngorongoro jest najlepszym miejscem w Afryce do obserwacji Wielkiej Piątki. To tutaj występuje największe zagęszczenie słoni, lwów i bawołów na kontynencie. Szansa zobaczenia rzadszych przedstawicieli Wielkiej Piątki – nosorożców i lampartów – jest w Ngorongoro większa niż w jakimkolwiek innym parku narodowym, choć nie pojawiają się podczas każdego safari. Są to zwierzęta z natury rzadko spotykane.
Agnes, ekspertka safari Altezza Travel, kilka razy w roku odwiedza wszystkie parki północnej Tanzanii. Jej wyjazdy z lat 2023 i 2024 potwierdzają opinię Briggsa: w ciągu 1 dnia w Ngorongoro masz dużą szansę zobaczyć całą Wielką Piątkę. Najtrudniejsze do wypatrzenia są nosorożce, ponieważ zwykle trzymają się z dala od tras używanych przez samochody safari.
Agnes zauważa również, że w przeciwieństwie do Tarangire i Serengeti słonie w Ngorongoro najczęściej żyją samotnie. Spotyka się też stada, ale nie tak liczne jak w sąsiednich parkach narodowych.
Jak zwierzęta trafiły do krateru Ngorongoro?
Zwierzęta naturalnie migrowały do krateru Ngorongoro przez tysiące lat, przyciągane przez żyzne środowisko, obfite źródła wody i bogatą roślinność. Ten szczególny ekosystem, uformowany po erupcji wulkanu 2–3 mln lat temu, zapewniał bezpieczne schronienie, wystarczającą ilość pożywienia i ochronę przed zagrożeniami z zewnątrz. Dzięki temu różne gatunki mogły się tu rozwijać.
Wbrew powszechnemu przekonaniu zwierzęta mogą wchodzić do krateru Ngorongoro i go opuszczać. Strome ściany krateru wyznaczają naturalną granicę, ale nie blokują całkowicie przemieszczania się. Dzikie zwierzęta okresowo migrują w obie strony, szukając pożywienia, wody lub nowych terytoriów.
Kiedy najlepiej odwiedzić krater Ngorongoro?
W połowie stycznia sezonowe deszcze sprawiają, że trawy w całym Obszarze Chronionym są bujne i zielone. Pogoda jest gorąca i pogodna. Roślinożercy – słonie, bawoły, zebry i antylopy – pasą się na terenie Obszaru Chronionego, a pierwsze zwierzęta zobaczysz niemal od razu po zjeździe na dno krateru.
Drapieżniki, takie jak lwy i lamparty, są najbardziej aktywne rano i wieczorem, a w ciągu dnia odpoczywają w wysokiej trawie. Często widać je przy trasach safari i nie boją się samochodów.
Jeśli interesuje Cię obserwacja ptaków, miesiące zimowe są najlepszym czasem na birdwatching. W tym okresie do Tanzanii przylatują ptaki wędrowne, a różnorodność gatunków osiąga maksimum.
Styczeń należy do najpopularniejszych miesięcy na safari w Ngorongoro, dlatego w kraterze trzeba liczyć się z dużą liczbą odwiedzających.
Luty jest najcieplejszym miesiącem w Tanzanii. W kraterze Ngorongoro temperatury w ciągu dnia dochodzą do 26°C.
Podczas 1 dnia safari w Ngorongoro zobaczysz niemal wszystkie znane zwierzęta Afryki – słonie, zebry, bawoły, lwy i lamparty, a także antylopy i strusie. W południowo-wschodniej części krateru żyje duża kolonia hipopotamów. To jeden z obszarów dzikiej przyrody, gdzie szansa zobaczenia najrzadszego zwierzęcia Afryki – nosorożca czarnego – jest najwyższa.
Ponieważ krater jest niewielki, spotkania ze zwierzętami zdarzają się mniej więcej co 15–20 minut. To częstsze obserwacje niż w jakimkolwiek innym parku narodowym Afryki.
Luty jest popularnym miesiącem na safari w Ngorongoro. Na początku i w połowie miesiąca należy spodziewać się większej liczby podróżnych. Pod koniec lutego ruch zaczyna maleć.
W marcu pogoda w Ngorongoro jest przyjemnie ciepła. To miesiąc przejściowy między porą suchą a deszczową. Około połowy miesiąca liczba samochodów safari wyraźnie spada, a lodge’e wprowadzają sezonowe zniżki. Polecamy marzec podróżnym, którzy wolą spokojniejsze wakacje i mniej uczęszczane miejsca.
Bawoły, słonie, zebry, lwy, lamparty i inne duże ssaki można spotkać w całym kraterze. Podczas safari w Ngorongoro zobaczysz też niemal wszystkie typy afrykańskich antylop – od dużych elandów po maleńkie dik-diki.
Kwiecień uchodzi za najbardziej deszczowy miesiąc w Tanzanii, choć zdarzają się także słoneczne i suche dni. Krater Ngorongoro ponownie pokrywa się gęstą trawą, a krajobraz zmienia suche, żółte odcienie na świeżą zieleń. Źródeł wody jest pod dostatkiem na całym obszarze, więc zwierzęta rozpraszają się po całym kraterze. Dzięki jego stosunkowo niewielkim rozmiarom słonie, antylopy, lwy, zebry i inne duże ssaki można spotykać co 15–20 minut jazdy.
W tym okresie hotele na krawędzi krateru mają najniższe ceny i mniej gości; w ciągu całego dnia możesz zobaczyć tylko kilka innych samochodów safari. Noclegi są zwykle 1,5–2 razy tańsze niż w lutym czy sierpniu.
W maju w Obszarze Chronionym Ngorongoro trwa pora deszczowa. Deszcze zwykle pojawiają się codziennie, choć zdarzają się też całkowicie suche dni. Sawannę pokrywa gęsta roślinność, co utrudnia wypatrzenie mniejszych mieszkańców, takich jak mangusty, serwale, karakale i guźce. Duże roślinożercy – słonie, bawoły, antylopy i zebry – korzystają z obfitej trawy i spokojnie przemieszczają się po kraterze. Czasem można zobaczyć najrzadszego afrykańskiego ssaka – nosorożca czarnego.
Na tym obszarze dzikiej przyrody żyją również drapieżniki, takie jak lwy i lamparty. Są bardziej aktywne rano i wieczorem, a w ciągu dnia zwykle odpoczywają. W południowo-wschodniej części krateru znajduje się duża kolonia hipopotamów. Większość czasu spędzają w wodzie, wieczorem wychodząc na brzeg, by się paść. Czasem opuszczają wodę na krótko także w ciągu dnia.
Zalesiony pas na krawędzi krateru jest domem wielu ptaków. Jednym z najbardziej efektownych jest turak Schalowa. Aby lepiej mu się przyjrzeć, skorzystaj z lornetek dostępnych w każdym samochodzie safari Altezza Travel.
Podobnie jak w kwietniu, w kraterze jest niewielu innych podróżnych, a ceny lodge’y osiągają roczne minimum.
W połowie czerwca do Ngorongoro wraca pora sucha. W przeciwieństwie do stycznia i lutego letnie miesiące w Tanzanii są chłodniejsze. Nocą temperatura może spaść do 5–6°C. Na safari koniecznie zabierz polar i lekką wiatrówkę; przejazdy w kraterze zaczynają się wcześnie rano i bywa chłodno. Pełną listę rzeczy do zabrania znajdziesz na naszej stronie w artykule „Lista rzeczy na safari”.
W ciągu dnia temperatury są komfortowe i nie ma upału, a w kraterze wciąż przebywa niewielu podróżnych. Na początku czerwca hotele oferują ostatnie sezonowe zniżki, dzięki czemu safari kosztuje mniej niż w lipcu. Nasza ekspertka safari Agnes uważa, że – podobnie jak początek marca – czerwiec to idealny czas na safari w Ngorongoro.
W tym miesiącu można zobaczyć wszystkich znanych mieszkańców afrykańskiej sawanny: słonie, bawoły, zebry, antylopy, a w południowo-wschodniej części Ngorongoro, w pobliżu źródeł Ngoitokitok, także hipopotamy. Spotkasz również drapieżniki, takie jak lwy, lamparty i hieny.
W lipcu w Tanzanii trwa pora sucha. Nocą na krawędzi krateru temperatura może spaść do 4–6°C, dlatego nie zapomnij o polarze i lekkiej wiatrówce. Safari w kraterze zaczyna się o 6:30–7:00 rano i bez ciepłej odzieży może być zimno. W ciągu dnia temperatura rośnie do 25–30°C. Pogoda jest sucha i słoneczna, a na terenie krateru znów pojawia się wiele samochodów safari.
Duże ssaki – zebry, antylopy, bawoły, lwy i słonie – są w kraterze wszędzie. Rzadko zdarza się jechać przez Ngorongoro 15–20 minut bez obserwacji zwierząt. Są przyzwyczajone do samochodów i nie uciekają.
Dzika przyroda Ngorongoro należy prawdopodobnie do najbogatszych w Afryce, a lipiec to bardzo dobry moment, by ją poznać. Trawa wysycha, dzięki czemu łatwiej wypatrzyć mniejszych mieszkańców sawanny: serwale, karakale i lisy uszate. Często widuje się także strusie i szakale. W Ngorongoro można obserwować niemal wszystkie afrykańskie antylopy: impale, maleńkie dik-diki, dujkery i elandy. Żyją tu również najrzadsi mieszkańcy sawanny – nosorożce czarne. Nigdzie indziej podczas 1 safari nie zobaczysz tylu zwierząt.
Warto pamiętać, że podróż nie powinna powodować dyskomfortu u lokalnej dzikiej przyrody. Prosimy, przestrzegaj zasad obowiązujących w parkach narodowych Tanzanii.
Sierpień jest jednym z najsuchszych miesięcy w roku. Deszcze prawie nie występują, a pogoda jest codziennie słoneczna i przyjemna. Nocą i wczesnym rankiem jest jednak chłodno – przy lodge’ach na krawędzi krateru temperatura spada do 5–7°C. Zabierz lekką kurtkę i polar.
Po zjeździe do krateru znajdziesz się wśród tysięcy dzikich zwierząt. W Ngorongoro można zobaczyć Wielką Piątkę – lwy, lamparty, bawoły, słonie i nosorożce – a także innych mieszkańców sawanny: antylopy, zebry i hipopotamy. To również świetny miesiąc na obserwację mniejszych gatunków. Trawa wysycha, więc łatwiej wypatrzyć guźce, mangusty, serwale i karakale.
W sierpniu w Ngorongoro należy spodziewać się wielu podróżnych. Czasem przy grupie zwierząt gromadzi się 4–5 samochodów. Jeśli wolisz spokojniejsze safari i mniejszy ruch, rozważ mniej zatłoczone miesiące, takie jak marzec, czerwiec i październik.
We wrześniu w Ngorongoro trwa pora sucha. Podobnie jak w sierpniu, trzeba liczyć się z dużą liczbą odwiedzających.
Zwierzęta często trzymają się w pobliżu źródeł wody przy jeziorze Magadi, ale wiele z nich można zobaczyć także w odległych częściach rezerwatu. Podczas safari w Ngorongoro spotkasz wszystkich znanych mieszkańców afrykańskiej sawanny – słonie, lwy, bawoły, hipopotamy, antylopy i zebry. To także jedno z nielicznych miejsc w Afryce, gdzie żyje rzadki nosorożec czarny. Zwykle trzyma się z dala od tras safari, dlatego obserwacja nie zawsze jest możliwa.
Wrzesień to szczyt pory suchej. W rezerwacie jest niewiele trawy, dzięki czemu łatwiej obserwować małych mieszkańców sawanny – mangusty, serwale, karakale i guźce.
Październik jest miesiącem przejściowym między suchą zimą a jesiennymi deszczami. To doskonały czas na safari w Ngorongoro. Pogoda jest przyjemnie słoneczna, a w rezerwacie jest wyraźnie mniej odwiedzających niż w sierpniu czy wrześniu. Sporadycznie może padać deszcz.
Jak w innych miesiącach, zwierzęta są w Ngorongoro wszędzie. Spotkasz duże ssaki sawanny – lwy, bawoły, zebry, antylopy i słonie. Hipopotamy można obserwować przy jeziorze Magadi, płytkim jeziorze sodowym w środkowej części krateru. Podróżni mają też szansę zobaczyć mniej znanych mieszkańców sawanny – karakale, serwale, guźce i inne gatunki.
W listopadzie w Tanzanii zaczyna się ciepła pora deszczowa. Liczba odwiedzających krater spada, a hotele wprowadzają sezonowe zniżki. To idealny miesiąc dla osób, które chcą odwiedzić jeden z najsłynniejszych obszarów dzikiej przyrody w Afryce w bardziej kameralnej atmosferze. Z dużym prawdopodobieństwem na całym terenie będzie tylko kilkadziesiąt samochodów, co pozwala obserwować zwierzęta bez rozpraszania przez innych odwiedzających.
Wraz z deszczami w Ngorongoro pojawiają się tymczasowe źródła wody. Rozlewają się po całym rezerwacie, dlatego słonie, lwy, antylopy, strusie i zebry można spotkać niemal wszędzie. W południowo-wschodniej części Ngorongoro żyje duża kolonia hipopotamów.
Mali mieszkańcy sawanny – serwale, karakale i guźce – mogą być trudni do wypatrzenia z powodu szybko rosnącej po deszczach trawy.
Ze względu na klimat równikowy poranki i wieczory w grudniu są wyraźnie cieplejsze niż od czerwca do września. Pogoda bywa zmienna, ale deszcze w kraterze nie przeszkodzą w safari. Z naszych Land Cruiserów można wygodnie obserwować dziką przyrodę w każdą pogodę.
Po przebudzeniu w hotelu na krawędzi krateru zobaczysz rozległy widok na sawannę, zanim zjedziesz na dół. Spotkania ze zwierzętami w Ngorongoro zdarzają się znacznie częściej niż w innych parkach narodowych Tanzanii. W ciągu 1 dnia można zobaczyć wszystkie duże ssaki: słonie, zebry, antylopy i bawoły. Małych mieszkańców sawanny – szakale, lisy i dujkery – trudniej wypatrzyć w wysokiej trawie, ale często wychodzą na drogę. Zwierzęta są przyzwyczajone do samochodów i pozwalają na obserwację z bliska.
Koniec grudnia to jeden z najpopularniejszych okresów na safari. Jeśli planujesz wizytę w tym czasie, rekomendujemy rezerwację podróży z 4–6-miesięcznym wyprzedzeniem.
Zobacz przykładowy program safari Ile kosztuje safari w Ngorongoro?
Wizyta w Obszarze Chronionym Ngorongoro jest częścią większości programów safari w północnej Tanzanii. Koszt takiej podróży zależy od kilku czynników: sezonu, wybranych hoteli i liczby podróżnych.
Średnio safari w Ngorongoro kosztuje 500–900 USD za osobę za dzień. Dostępne są także luksusowe warianty podróży z pobytami w hotelach z najwyższej półki, których cena sięga kilku tysięcy dolarów dziennie.
Co zobaczyć w Obszarze Chronionym Ngorongoro?
Poza główną atrakcją – kraterem i jego dziką przyrodą – Obszar Chroniony Ngorongoro ma kilka innych ciekawych miejsc. Warto zarezerwować dodatkowy dzień na ich odwiedzenie.
Wąwóz Olduvai i obóz Leakeyów
Wąwóz Olduvai – stanowisko wykopaliskowe, w którym słynni antropolodzy Mary i Louis Leakey odnaleźli szczątki dawnych ludzi sprzed 1,5–2 mln lat. Dziś działa tu Olduvai Gorge Museum, prezentujące dokładne repliki pradawnych narzędzi i innych artefaktów znalezionych podczas wykopalisk. Jest też kawiarnia, w której podróżni mogą odpocząć i spojrzeć na wąwóz Olduvai.
Krater Empakai
Empakai, kolejny dawny krater wulkaniczny, leży na północ od „głównego” krateru Ngorongoro. To jedno z nielicznych miejsc w rezerwacie, gdzie dozwolone są wędrówki piesze. Zgodnie z zasadami wszystkim odwiedzającym musi towarzyszyć uzbrojony ranger. W środku krateru znajduje się jezioro Empakai, przy którym od listopada do maja można obserwować flamingi.
Krater Olmoti
Olmoti to kolejne popularne miejsce na pieszą wędrówkę na Wyżynach Ngorongoro. Nawet w porze suchej rzadko spotyka się tu innych odwiedzających. Ta trasa dobrze sprawdza się dla podróżnych, którzy chcą zobaczyć przyrodę Tanzanii z dala od licznych samochodów safari.
Nasera Rock
Obok wąwozu Olduvai Nasera Rock jest ważnym stanowiskiem archeologicznym. Skała ma około 50 m wysokości i wyrasta nad sawanną niczym 16-piętrowy budynek. Znaleziono tu prymitywne narzędzia kamienne, takie jak siekiery, ostrza i młoty, używane przez wczesnych ludzi około 300 000 lat temu. Na podstawie tych znalezisk naukowcy odtwarzają przebieg ewolucyjnego rozwoju człowieka.
Ile dni potrzeba na safari w kraterze Ngorongoro?
Na poznanie głównej atrakcji Ngorongoro – krateru i jego dzikiej przyrody – wystarczy 1 dzień. Wieczorem dotrzesz do hotelu na krawędzi krateru, aby odpocząć. Safari zaczyna się wcześnie rano i kończy około 14:00–15:00. O tej porze przewodnik safari Altezza Travel zawiezie Cię do lodge’u.
Opinia ekspertki
Większość odwiedzających Ngorongoro spędza na dnie krateru tylko 1 dzień, ale Agnes, ekspertka Altezza Travel, uważa, że tak krótki czas pozwala jedynie na podstawowe poznanie dzikiej przyrody i najważniejszych części krateru. Jeśli czas i budżet na to pozwalają, rekomenduje wydłużenie pobytu do 2 lub 3 dni, aby obserwować różne zachowania zwierząt, wypatrzyć gatunki pominięte pierwszego dnia i lepiej poznać ptactwo Ngorongoro.
Drugiego dnia safari może wyglądać zupełnie inaczej: nosorożce mogą podejść bliżej dróg, lwy przenieść się w bardziej malownicze miejsca, a hipopotamy wyjść na brzeg. Jeśli to możliwe, 2–3-dniowa wizyta pozwala znacznie pełniej zrozumieć rytm życia krateru niż 1-dniowy przejazd.
Wąwóz Olduvai można odwiedzić tego samego dnia, jadąc z Ngorongoro do Serengeti.
Wyżyny Ngorongoro kryją wiele interesujących miejsc poza głównym kraterem. Jeśli oprócz niego chcesz zobaczyć kratery Olmoti i Empakai, dodaj jeszcze 1 dzień do safari w Ngorongoro.
Lądowiska w Ngorongoro
Przejazd samochodem z Arushy do Ngorongoro zajmuje zwykle około 4 godzin. Alternatywnie do krateru Ngorongoro można dolecieć w mniej niż godzinę, obserwując z powietrza sawannę. To rozwiązanie szczególnie wygodne dla osób, które chcą ograniczyć czas spędzony w drodze.
Loty do Ngorongoro obsługują lokalne linie, takie jak Coastal Aviation, Flightlink, Regional Air i Auric Air, korzystające z małych samolotów dla 6–13 pasażerów.
Krater Ngorongoro obsługują 2 lądowiska:
Ngorongoro Airstrip – nazwane od krateru, znajduje się na jego krawędzi, na wysokości około 2 300 m n.p.m., w pobliżu siedziby Ngorongoro Conservation Area Headquarters i Ngorongoro Crater Lodge. Po przylocie można niemal od razu rozpocząć safari.
To lądowisko ma jedną wadę – stałe zachmurzenie. Z tego powodu nie ma tu regularnych rejsów, odbywają się wyłącznie loty czarterowe. Trzeba jednak liczyć się z tym, że nawet czarter może nie otrzymać zgody na lądowanie i samolot skieruje się na najbliższe lądowisko Manyara.
Lake Manyara Airport leży na południe od krateru Ngorongoro, na wysokości 1 260 m n.p.m. Zachmurzenie jest tu znacznie mniejsze, dlatego lotnisko przyjmuje regularne rejsy. Obsługuje przede wszystkim loty do Parku Narodowego Jeziora Manyara, ale jest też wygodnym punktem dojazdu do Ngorongoro. Droga z lądowiska Manyara zajmuje około 1,5 godziny.
Jeśli zdecydujesz się dotrzeć do Ngorongoro samolotem, Altezza Travel pomoże dobrać odpowiednie bilety lub zarezerwować lot czarterowy. Nasz kierowca zawiezie Cię na lotnisko, a po przylocie przewodnik spotka Cię na miejscu, aby rozpocząć safari w jednym z najciekawszych obszarów dzikiej przyrody w Afryce.
Nosorożce czarne w kraterze Ngorongoro
Według Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody nosorożec czarny ma obecnie status gatunku krytycznie zagrożonego, co oznacza, że w naturze znajduje się na granicy wymarcia. Choć brzmi to alarmująco, polityka Tanzanii dotycząca ochrony tych zwierząt daje powody do ostrożnego optymizmu.
Badacz dr Wilfred Odadi z Egerton University ustalił, że w latach 60. XX wieku w Ngorongoro żyło około 100 nosorożców czarnych. Do lat 90. kłusownicy niemal całkowicie zniszczyli populację – przetrwało tylko 11 osobników.
Na szczęście władze kraju w porę dostrzegły skalę problemu i uruchomiły kilka programów odbudowy populacji nosorożców. Ich celem jest zwiększanie liczby nosorożców czarnych o 5% rocznie. Rangerzy zaczęli regularnie patrolować teren krateru, a liczba przypadków kłusownictwa stopniowo malała.
Z czasem do projektu dołączyły Frankfurt Zoological Society, International Rhino Foundation oraz World Wildlife Fund (WWF). Środki przekazywane przez te organizacje pozwalają chronić nosorożce przez całą dobę.
W rezultacie liczba nosorożców czarnych w Ngorongoro powoli rośnie. Obecnie żyje tu około 30 osobników.
Zwierzęta, których nie ma w kraterze Ngorongoro
W kraterze Ngorongoro nie ma żyraf ani gepardów. Te zwierzęta można zobaczyć w sąsiednim Parku Narodowym Serengeti, który większość podróżnych odwiedza po Ngorongoro.
Dlaczego w kraterze Ngorongoro nie ma żyraf?
W kraterze Ngorongoro nie ma żyraf ze względu na strome ściany, trudne do pokonania dla tych zwierząt, oraz roślinność pozbawioną wysokich drzew, którymi się żywią. W kraterze dominują trawy i krzewy, niewystarczające jako pokarm dla żyraf. Dlatego żyrafy znacznie częściej spotyka się w sąsiednim Parku Narodowym Serengeti, a także w wielu innych parkach narodowych Tanzanii.
Historia krateru Ngorongoro w Tanzanii
Krater Ngorongoro powstał w wyniku potężnej erupcji wulkanicznej 2–3 mln lat temu. Przez tysiąclecia na skalistej, wulkanicznej glebie rozwijały się lasy i sawanny, tworząc dogodne warunki dla zwierząt oraz wczesnych ludzi. W 1978 roku profesor Leakey odkrył w rejonie Laetoli skamieniałe odciski stóp, wskazujące, że chodzący w pozycji wyprostowanej przodkowie człowieka zamieszkiwali Ngorongoro 3,7 mln lat temu.
Niewiele jest wiarygodnych źródeł dotyczących przedkolonialnej historii Ngorongoro. Wiadomo, że w drugiej połowie XVIII wieku do krateru przybyły plemiona Masajów, wypierając ludy Datooga i Hadza, co zmieniło lokalne relacje między ludźmi a środowiskiem. Przed przybyciem Europejczyków Masajowie regularnie wprowadzali swoje stada do krateru.
Sytuacja zmieniła się, gdy Tanganika stała się częścią Cesarstwa Niemieckiego. Teren Ngorongoro przekazano właścicielowi ziemskiemu Adolfowi Siedentopfowi. Od 1880 roku stopniowo ograniczał on dostęp lokalnych plemion do Ngorongoro. Siedentopf założył duże farmy na terenie przyszłego Obszaru Chronionego. Nie interesowała go wartość krateru jako pomnika przyrody; Ngorongoro postrzegano wyłącznie jako ziemię uprawną dla rozwijającej się kolonii. Powstało wiele zabudowań gospodarczych, których fundamenty zachowały się do dziś.
Po I wojnie światowej Tanganika stała się mandatem brytyjskim. W 1928 roku gubernator Donald Cameron zatwierdził powołanie komisji, która wytyczyła przyszłe granice Obszaru Chronionego. W 1951 roku Ngorongoro ogłoszono częścią Parku Narodowego Serengeti i zakazano wszelkiej działalności człowieka. Wyjątek uczyniono dla plemion Masajów, którym pozwolono wchodzić ze stadami.
W 1959 roku Ngorongoro wydzielono z administracji Serengeti jako niezależny Obszar Chroniony o statusie zbliżonym do parku narodowego, z surowymi zasadami określonymi przez Ngorongoro Conservation Area Ordinance. W 1979 roku, po uzyskaniu przez Tanzanię niepodległości, UNESCO wpisało Ngorongoro na listę światowego dziedzictwa. Oznacza to, że bioróżnorodność Obszaru Chronionego ma ogromną wartość dla całej ludzkości, a Tanzania jest zobowiązana do zapewnienia Ngorongoro bezpieczeństwa i ochrony. W efekcie od lat 80. wznowiono próby przesiedlenia Masajów z terenu krateru. Plemionom wypłacano odszkodowania za dobrowolne opuszczenie obszaru.
Grzimekowie i Ngorongoro
Znaczący wkład w rozwój Ngorongoro wnieśli obrońcy przyrody Bernhard i Michael Grzimek. Choć ich praca kojarzona jest przede wszystkim z Serengeti, Grzimekowie spędzali dużo czasu w Ngorongoro, zbierając informacje o mieszkańcach krateru.
W 1959 roku 24-letni Michael Grzimek zginął tragicznie, gdy jego lekki samolot zderzył się z sępem, przez co stracił sterowność i rozbił się. Tego samego dnia pochowano go na krawędzi krateru Ngorongoro. 28 lat później obok niego spoczął jego ojciec, a zarząd parków narodowych umieścił tablicę pamiątkową poświęconą Grzimekom. To miejsce można odwiedzić podczas safari.
Krater Ngorongoro dzisiaj
Dziś Ngorongoro ma szczególny status w systemie parków narodowych i rezerwatów przyrody Tanzanii. Zarządza nim odrębna instytucja – Ngorongoro Conservation Area Authority. Zakazana jest tu wszelka działalność człowieka poza turystyką. Na krawędzi krateru znajduje się wiele luksusowych lodge’y, znanych z wysokiego poziomu komfortu i obsługi. Dobrym przykładem jest andBeyond Ngorongoro Crater Lodge.
Najczęściej zadawane pytania
Krater Ngorongoro i Obszar Chroniony Ngorongoro znajdują się w Tanzanii, w Afryce Wschodniej. Ngorongoro leży w północnej Tanzanii, blisko tak znanych parków narodowych jak Serengeti i Tarangire, dlatego jest znakomitym miejscem na safari poświęcone obserwacji dzikich zwierząt.
Filmowanie dronem w Ngorongoro jest zabronione. Zgody na ujęcia z drona wydaje się wyłącznie projektom przynoszącym korzyść Obszarowi Chronionemu – zwykle ekipom realizującym filmy dokumentalne o przyrodzie, a sporadycznie dużym projektom medialnym z branży turystycznej. Podróżni planujący nagrania do prywatnego archiwum ani blogerzy takiej zgody nie otrzymają.
Istnieją 2 teorie wyjaśniające pochodzenie nazwy „Ngorongoro”. Pierwsza mówi, że krater nazwano od masajskiego wyrażenia „El-Nkoronkorro”, oznaczającego „dar życia”. Według legendy tak Masajowie określali bujne trawiaste równiny Ngorongoro. Zanim obszar stał się terenem chronionym, prowadzili tam tradycyjny wypas bydła, sprowadzając stada do krateru. Niestety taka praktyka może szkodzić środowisku, dlatego zakazano jej, aby wspierać ochronę bioróżnorodności.
Druga teoria jest bardziej praktyczna: Masajowie wieszają bydłu dzwonki, które wydają dźwięk „nkor-nkor”.
Krater Ngorongoro nie należy do oficjalnych 7 cudów świata. Często określa się go jednak jako jeden z „7 naturalnych cudów Afryki” ze względu na wyjątkową budowę geologiczną, bogactwo dzikich zwierząt i znaczenie ekologiczne. Uznanie go przez UNESCO World Heritage Centre za miejsce światowego dziedzictwa dodatkowo podkreśla jego globalną wartość.
Wieczory i poranki w lodge’ach na krawędzi krateru są chłodne. Aby safari było bardziej komfortowe, zabierz polar i lekką wiatrówkę.
Na safari najlepiej sprawdza się klasyczny strój: długie spodnie lub szorty oraz koszula w kolorze khaki albo oliwkowym. Unikaj białych ubrań – szybko się brudzą i pokrywają kurzem. Obuwie może być dowolne, ale lekkie sneakersy będą wygodniejsze niż sandały. Buty trekkingowe są potrzebne, jeśli planujesz wędrówkę w Olmoti lub Empakai.
Więcej szczegółów znajdziesz w naszym artykule o tym, co zabrać na safari.
Subskrybuj kanał Altezza Travel na YouTube
Bądź z nami w kontakcie na Instagramie
Altezza Travel numerem 1 na TripAdvisorze
Wszystko było po prostu idealne. Dzięki Irinie nasz program był bardzo dobrze zorganizowany, zadbano o każdy szczegół. Po przylocie otrzymaliśmy bardzo miłe prezenty powitalne i pozostawaliśmy w kontakcie przez całą podróż. Mieliśmy szczęście trafić na świetnego przewodnika safari, Husseina. Profesjonalny, pełen wiedzy o zwierzętach, z prawdziwą pasją do swojej pracy. Zapewnił nam najlepsze możliwe obserwacje i wspomnienia, które zostaną na długo, tropiąc najrzadsze zwierzęta. Mogliśmy zobaczyć lamparta odpoczywającego na drzewie w kraterze Ngorongoro, lwy jedzące i bawiące się z młodymi, geparda próbującego uniknąć grupy lwów oraz niezwykłą przeprawę gnu przez rzekę w Serengeti. To zdecydowanie była podróż, którą będziemy długo wspominać. Na pewno będziemy polecać Altezza Travel i proszę, poproście o Husseina! To najlepszy przewodnik safari.
Od czasu jeszcze przed wylotem do Tanzanii aż do momentu wyjazdu na Zanzibar Altezza była niesamowita. Najpierw, zanim w ogóle potwierdziliśmy rezerwację, Altezza, a dokładnie Rita, była niezwykle pomocna i elastyczna przy tworzeniu planu podróży najlepiej dopasowanego do naszych potrzeb. Nawet po zmianie wyjazdu z Kilimandżaro i safari na samo safari przez cały czas czuliśmy ten sam poziom troski.
Po wylądowaniu przywitał nas życzliwy i profesjonalny kierowca, który czekał na nas o 2:00 w nocy, gotowy zawieźć nas do pierwszego miejsca pobytu, Ngare Sero. Ngare Sero okazało się świetnym wyborem, z wieloma udogodnieniami i atrakcjami na dużym terenie. Mogliśmy korzystać z basenu, bardzo dobrego jedzenia i niewielkiego jeziora, przy którym można było obserwować mnóstwo ptaków i dzikich zwierząt.
Arusha Coffee Lodge i zwiedzanie plantacji drugiego dnia były świetną atrakcją. Nie trwało to zbyt długo, a mieliśmy poczucie, że sporo dowiedzieliśmy się o procesie produkcji kawy. Część praktyczna i lunch były znakomitym zakończeniem. Nasz kierowca Pascal był zabawny i dużo opowiadał, po drodze ucząc nas suahili, gdy tylko o to prosiliśmy.
Następnego dnia poznaliśmy Isaaca, naszego przewodnika safari. Isaac był jednym z najważniejszych elementów, które sprawiły, że nasza podróż do Tanzanii była tak wspaniała. To jedna z najbardziej pracowitych i najmilszych osób, jakie kiedykolwiek spotkałem, a przy tym miał ogromną wiedzę o wszystkim, na co trafialiśmy – od lokalnych plemion i odmiennych cech każdego parku po precyzyjne zachowania każdego zwierzęcia, które widzieliśmy.
Isaac był wobec nas cierpliwy i świetnie nas wyczuwał. Gdy inni kierowcy pędzili w stronę zwierzęcia, Isaac zachowywał spokój i powoli, ale pewnie dowoził nas na miejsce, dzięki czemu całe doświadczenie było spokojne i bardzo przyjemne. Ani razu nie ominęło nas zwierzę czy widok, który chcieliśmy zobaczyć. Przez 6 dni z rzędu, w każdym parku, Isaac ani razu nie sprawił, że czuliśmy się ponaglani albo zbyt podekscytowani zwierzęciem widzianym już wcześniej wiele razy. Każdą obserwację traktował tak, jakby sam widział ją po raz pierwszy, mimo że przez lata pracy przewodnika widział je setki razy.
Isaac pracował ciężko od początku do końca dnia. Był niezwykle kontaktowy, pełen energii i pozytywnego nastawienia od startu do końca. Pożegnanie z nim na lotnisku przed wyjazdem było jednym z najtrudniejszych momentów, bo spędziliśmy z nim naprawdę świetny czas. Wyniósł nasze safari na zupełnie inny poziom. Jego wiedza, uważność i ciężka praca wyróżniały go spośród wszystkich innych przewodników, których mieliśmy podczas podróży, co dobrze świadczy nie tylko o Isaacu, ale też o Altezza.
Altezza była też niezwykle uważna każdego dnia. Sprawdzali, czy wszystko u nas w porządku, kontaktowali się z kierowcami i wykazali się dużą troską, zwłaszcza że była to nasza podróż poślubna i urodziny żony. Altezza zorganizowała spersonalizowaną osłonę koła zapasowego z napisem „Just Married” oraz urodzinową niespodziankę w Nyikani Camp – personel zaśpiewał piosenkę i przygotował tort. W Sopa Lodge czekała kolejna miła niespodzianka. Marera Mountain View Lodge, gdzie zatrzymaliśmy się między Tarangire a Ngorongoro, również było bardzo przyjemnym miejscem. W każdym obiekcie zorganizowanym przez Altezza personel, jedzenie, pokoje i udogodnienia były na najwyższym poziomie. Pobyt w lodge miał w sobie poczucie premium, ale pobyt w Nyikani Camp w Serengeti przypominał wizytę u rodziny. Personel był gościnny i nawiązywał z gośćmi osobisty kontakt. Żałujemy, że nie mogliśmy zostać dłużej!
Z przyjemnością pojedziemy z Altezza ponownie w przyszłości, wiedząc, że możemy się odprężyć i cieszyć podróżą, bo Altezza zajmuje się całym planowaniem i stresującymi elementami międzynarodowego wyjazdu. Dziękujemy Ricie, Isaacowi i wszystkim w Altezza, którzy sprawili, że była to podróż poślubna, o jakiej można marzyć!
Przeczytaj opinie