Wstecz

Tanzania: podróż przez historię, kulturę i dziką przyrodę

counter article 21239
Ocena:
Czas czytania: 8 min
O Tanzanii O Tanzanii

Tanzania to kraj o bogatej historii, dużej różnorodności kulturowej i zachwycającej dzikiej przyrodzie. Wśród licznych parków narodowych, dzięki którym Tanzania uchodzi za jedną z najważniejszych ostoi dzikich zwierząt, są Park Narodowy Gombe Stream, Serengeti, Kilimandżaro i Ngorongoro. Od obiektów z Listy Światowego Dziedzictwa UNESCO po niezwykłe połączenie wpływów afrykańskich, arabskich i europejskich – Tanzania prowadzi przez historię, kulturę i naturę w ich najbardziej wyrazistej formie. 

W tym artykule przyglądamy się położeniu Tanzanii i temu, z czego słynie ten kraj.

Jak duża jest Tanzania?

Zjednoczona Republika Tanzanii jest największym krajem Afryki Wschodniej – niemal 2 razy większym od Francji i 4 razy większym od Wielkiej Brytanii. Kontynentalna część Tanzanii obejmuje 26 regionów, graniczy z Oceanem Indyjskim oraz 8 państwami: Kenią, Ugandą, Rwandą, Burundi, Demokratyczną Republiką Konga, Zambią, Malawi i Mozambikiem. Do Tanzanii należą także wyspy położone u wybrzeży, w tym kilka szczególnie znanych: Zanzibar, Mafia, Pemba, Rubondo i inne.

Według spisu powszechnego z 2022 roku Tanzania liczy ponad 61,7 mln mieszkańców. Lokalną walutą jest szyling tanzański, a roczny kurs wymiany zwykle mieści się w przedziale od 2 500 do 2 700 szylingów za 1 dolara amerykańskiego.

Jaka jest historia Tanzanii?

Historia Tanzanii sięga najwcześniejszych gatunków Homo, ich narzędzi i pradawnej sztuki naskalnej. Od połowy XX wieku, gdy naukowcy odkryli szczątki i ślady stóp pierwszych ludzi, kraj ten jest uznawany za „Kolebkę ludzkości”.

Przez ostatnie tysiące lat kultura i sposób życia w Tanzanii kształtowały się pod wpływem wielu grup i wydarzeń. Były wśród nich afrykańskie społeczności etniczne, Fenicjanie, kupcy z Indii i świata arabskiego, odkrywcy oraz uczestnicy globalnego handlu niewolnikami. Tanzania stała się także areną kolonialnych konfliktów europejskich mocarstw, a później jednym z ośrodków ruchów niepodległościowych.

Około 1000 roku p.n.e. plemiona z Etiopii, Somalii i innych regionów Afryki zaczęły migrować na tereny dzisiejszej Tanzanii. Uważa się, że przyniosły ze sobą wczesne formy produkcji żywności i bardziej zaawansowane techniki nawadniania. Ten ruch migracyjny trwał jeszcze długo, aż do XIX wieku.

Stopniowy napływ ludności sprzyjał rozwojowi handlu. Różne plemiona wnosiły nowe umiejętności, idee i produkty żywnościowe, a wraz z nimi rozwijała się gospodarka wymienna. Sól, żelazne narzędzia i bydło zyskiwały wartość środka płatniczego, a sieć szlaków handlowych zaczęła łączyć poszczególne regiony. Wymiana towarów i wiedzy stworzyła podstawy wczesnego rozwoju gospodarczego i społecznego tej części Afryki.

Później do Tanzanii zaczęli docierać pierwsi cudzoziemcy przybywający drogą morską. Ślady tych wczesnych wypraw można znaleźć w starożytnych egipskich monumentach kamiennych. Najstarsze pisemne wzmianki o wybrzeżu Afryki Wschodniej jako ważnym ogniwie morskich szlaków handlowych pojawiają się w Geografii Klaudiusza Ptolemeusza. Był to znak rosnącego znaczenia regionu w światowych sieciach handlu.

W VII i VIII wieku kupcy arabscy założyli osady wzdłuż wybrzeża dzisiejszej Tanzanii. W tym czasie część rdzennej ludności zaczęła przechodzić na islam. W XV wieku do kraju dotarł pierwszy Europejczyk – słynny odkrywca Vasco da Gama. Widząc rozkwit handlu żywnością, złotem, kością słoniową i niewolnikami, dostrzegł potencjał regionu i wysłał emisariuszy do Portugalii z prośbą o kolejne statki i działa. Ten krok ostatecznie doprowadził do przejęcia przez Portugalię kontroli nad większością wybrzeża Afryki Wschodniej.

Od tego momentu region pogrążył się w serii wojen, konfliktów i gwałtownych przemian. Portugalczyków wyparli Arabowie, po nich przyszli Niemcy, którzy utworzyli kolonię „Niemiecka Afryka Wschodnia”. Po I wojnie światowej terytorium znalazło się pod kontrolą brytyjską i otrzymało nazwę Tanganika.

Dopiero pod koniec 1961 roku Tanganika uzyskała niepodległość. 2 lata później, w 1963 roku, niepodległość zdobył również Zanzibar. Po rewolucji z 1964 roku Zanzibar połączył się z Tanganiką, tworząc Zjednoczoną Republikę Tanzanii. Mimo unii Zanzibar zachował znaczną autonomię, w tym własnego prezydenta, rząd, parlament i konstytucję.

Czy Tanzania jest krajem bogatym czy biednym?

Zjednoczona Republika Tanzanii uniknęła wewnętrznych konfliktów, których po uzyskaniu niepodległości doświadczyło wiele państw afrykańskich. Dzięki temu Tanzania należy do najbezpieczniejszych i najbardziej stabilnych politycznie krajów w regionie. Tanzańska policja pracuje na rzecz bezpieczeństwa wszystkich odwiedzających. Jednocześnie Tanzania pozostaje krajem rozwijającym się, ze stosunkowo wysokim poziomem ubóstwa.

Gospodarka Tanzanii w dużej mierze zależy od rolnictwa, które odpowiada za około 27% PKB, 85% eksportu i 80% zatrudnienia. Do innych ważnych sektorów należą przemysł, budownictwo, usługi i turystyka. Udział turystyki w PKB spadł z 10,6% w 2019 roku do 5,3% w 2020 roku z powodu skutków pandemii COVID-19. Sektor zaczął jednak wracać do wcześniejszego poziomu bezpośrednio po pierwszym uderzeniu pandemii.

Afrykański Bank Rozwoju prognozuje, że wzrost gospodarczy Tanzanii wyniesie 5,7% w 2024 roku i 6% w 2025 roku, napędzany przez rolnictwo, produkcję przemysłową i turystykę. Ważną rolę w tym wzroście odgrywają również inwestycje zagraniczne. Według Tanzanian Investment Centre w 2023 roku 5 największymi źródłami inwestycji zagranicznych w Zjednoczonej Republice Tanzanii były Chiny, Stany Zjednoczone, Mauritius, Hiszpania i Indie.

Jaka jest główna religia w Tanzanii?

Tanzania jest nie tylko jednym z największych krajów Afryki, lecz także jednym z najbardziej zróżnicowanych pod względem religijnym, etnicznym i kulturowym.

Około 63% populacji wyznaje chrześcijaństwo, a najliczniejszą grupę stanowią katolicy. Obecne są również inne wyznania chrześcijańskie, m.in. luteranizm, prawosławie i anglikanizm. Muzułmanie stanowią około 1/3 ludności, a archipelag Zanzibaru jest w przeważającej mierze muzułmański – islam wyznaje 99% jego mieszkańców. 

W Tanzanii działają także mniejsze wspólnoty religijne, w tym wyznawcy hinduizmu, judaizmu, buddyzmu oraz różnych wierzeń synkretycznych, łączących elementy odmiennych tradycji. Należą do nich tradycyjne religie afrykańskie, obejmujące wiarę w duchy, czary i kult przodków, częstsze na obszarach wiejskich. Szerzej o religijnej mozaice Tanzanii piszemy w artykule Altezza Travel „Wszystko, co warto wiedzieć o religii w Tanzanii. Chrześcijaństwo, islam, czary i nie tylko.”

Czy Tanzania jest krajem anglojęzycznym?

W Zjednoczonej Republice Tanzanii używa się ponad 120 języków, z których 2 mają status oficjalny: suahili i angielski. Suahili, powstały z połączenia dialektów bantu i arabskiego, jest szeroko używany w życiu społecznym i politycznym, a także w edukacji podstawowej i średniej. Angielski dominuje w szkolnictwie średnim i wyższym oraz w sektorze publicznym.

Suahili pełni funkcję języka narodowego, choć większość Tanzańczyków posługuje się także jednym z tradycyjnych języków swojej grupy etnicznej. Szczególnie interesujące są plemiona Hadza i Sandawe, których języki obok samogłosek i spółgłosek wykorzystują także mlaski. Mimo istnienia różnych dialektów języki te uznaje się za izolowane.

Jaki klimat panuje w Tanzanii?

W Tanzanii panuje klimat tropikalny, kojarzony z wysokimi temperaturami, wilgotnością i bryzą znad oceanu. W kraju występują 2 główne pory deszczowe: pierwsza, monsunowa, trwa od końca marca do czerwca, a druga, pora krótkich deszczy, przypada od listopada do połowy stycznia.

Najgorętszy okres w Tanzanii trwa od grudnia do marca, a najchłodniejsze miesiące przypadają od czerwca do sierpnia. W regionach położonych wysoko, takich jak Kilimandżaro, temperatura może spadać poniżej zera. Oba okresy sprzyjają wyprawie na Kilimandżaro: jedni wolą suchą, słoneczną pogodę, inni wybierają mniej uczęszczane trasy i bardziej kameralne wejście na najwyższy punkt kontynentu.

Co wyróżnia Tanzanię?

Zjednoczona Republika Tanzanii słynie na świecie z zabytków historycznych i kulturowych oraz z bogactwa dzikiej przyrody. Stolicą Republiki, położoną w środkowej Tanzanii, jest Dodoma, natomiast Dar es Salaam, duże miasto portowe, pełni funkcję ważnego centrum handlowego. Do miast najczęściej odwiedzanych przez podróżnych należą Arusha, Moshi, Mwanza i Zanzibar.

Obszar Chroniony Ngorongoro

W Tanzanii znajduje się 7 obiektów z Listy Światowego Dziedzictwa UNESCO, w tym Obszar Chroniony Ngorongoro. Ten niezwykły region północnej Tanzanii zamieszkuje ponad 25 000 dużych ssaków, w tym Wielka Piątka: słonie, lwy, nosorożce, lamparty i bawoły. Sercem obszaru chronionego jest krater Ngorongoro, rozległa kaldera o powierzchni 264 km². Powstały w wyniku erupcji wulkanu żyzny krater uchodzi dziś za jedno z najbardziej spektakularnych miejsc na safari na świecie.

Na terenie obszaru chronionego leży wąwóz Olduvai. W 1911 roku niemiecki neurolog i paleontolog Wilhelm Kattwinkel przyjechał do Afryki, aby badać tajemniczą wówczas śpiączkę afrykańską. Podczas podróży przypadkiem natrafił na miejsce z dawnymi szczątkami, które okazały się mieć ogromną wartość archeologiczną. Wykopaliska rozpoczęły się 2 lata później i trwały przez kolejne 50 lat, prowadząc do przełomowych odkryć, które uzupełniły istotne luki w naszej wiedzy o ewolucji człowieka. W tym czasie odnaleziono pierwsze narzędzia i kości wczesnych ludzi, liczące od 17 000 do 2 mln lat.

Ruiny Kilwa Kisiwani i Songo Mnara

Ruiny Kilwa Kisiwani i Songo Mnara są pozostałościami 2 ważnych miast, które niegdyś kontrolowały kluczowe szlaki handlowe Oceanu Indyjskiego, łączące Arabię, Indie i Chiny. Kilwa Kisiwani, założone w X wieku, oraz Songo Mnara, powstałe w XIV wieku, były znaczącymi ośrodkami gospodarczymi przyciągającymi kupców z całego Wschodu. Dziś wśród ruin można zobaczyć pozostałości wielkich pałaców, meczetów, placów publicznych, budynków mieszkalnych, a nawet więzienia ulokowanego na terenie dawnego portugalskiego fortu.

Park Narodowy Kilimandżaro

Park Narodowy Kilimandżaro należy do najważniejszych przyrodniczych symboli Tanzanii. Otacza Kilimandżaro, uśpiony wulkan wznoszący się na 5 895 m n.p.m., najwyższą górę Afryki i najwyższy wolno stojący szczyt świata. Droga na Kilimandżaro prowadzi przez kilka stref klimatycznych: od terenów rolniczych u podnóża, przez bujny las tropikalny, wrzosowiska i pustynię alpejską, aż po lodową, arktyczną strefę przy szczycie.

Kilimandżaro uchodzi za najłatwiejszy szczyt Korony Ziemi, dlatego cieszy się popularnością wśród miłośników wspinaczki i trekkingu. Na szczyt prowadzi 7 tras: Machame, Marangu, Rongai, Umbwe, Northern Circuit i Lemosho. Ta ostatnia jest szczególnie polecana początkującym ze względu na spektakularne widoki i łagodniejszy profil aklimatyzacji.

Park Narodowy Serengeti

Park Narodowy Serengeti to najsłynniejszy park Tanzanii, zajmujący niemal 15 000 km². Żyje tu około 2 mln ssaków kopytnych, a także lwy, lamparty, gepardy, słonie, nosorożce i około 500 gatunków ptaków. Park Narodowy Serengeti słynie z Wielkiej Migracji, jednego z najbardziej niezwykłych zjawisk przyrodniczych na świecie. Każdego roku setki tysięcy gnu, zebr, gazeli i innych ssaków kopytnych łączą się w ogromne stado liczące 1,5 mln zwierząt i przemierzają rozległe równiny Parku Narodowego Serengeti w poszukiwaniu nowych pastwisk.

Park Narodowy Nyerere (rezerwat Selous)

Park Narodowy Nyerere, dawniej część znanego rezerwatu Selous, jest największym zachowanym obszarem dzikiej przyrody w Afryce i zajmuje niemal 31 000 km². Ten obszar w południowej Tanzanii, często określany jako „państwo w państwie”, zamieszkują liczne populacje słoni afrykańskich, hipopotamów, bawołów, zebr, lwów, lampartów, hien, krokodyli, a nawet zagrożonych wyginięciem nosorożców czarnych.

Od 1905 do 1930 roku Selous obejmował mniej niż 1/10 obecnego obszaru, a resztę zamieszkiwali ludzie. W latach 30. XX wieku brytyjski przyrodnik i herpetolog Constantine John Philip Ionides rozpoczął pracę z Departamentem Łowiectwa Tanganiki. Przekonywał Afrykańczyków mieszkających w pobliżu Selous do przesiedlenia, a jako dodatkową zachętę odmawiał im ochrony przed słoniami. Wybuch śpiączki afrykańskiej w 1935 roku dodatkowo skłaniał do przenoszenia się bliżej placówek medycznych. Za każdym razem, gdy plemię opuszczało swoje tereny, Ionides powiększał rezerwat o ich dawne ziemie. Do 1943 roku wyprowadzili się ostatni mieszkańcy, a nowo dostępne tereny w całości włączono do rezerwatu, zakazując dawnym mieszkańcom powrotu.

Stanowiska sztuki naskalnej w Kondoa

Stanowiska sztuki naskalnej w Kondoa obejmują ponad 150 naturalnych jaskiń z malowidłami, które według najśmielszych szacunków mogą mieć nawet 20 000 lat. Na ścianach widnieją przedstawienia ludzi, zwierząt i scen polowań, a część z nich wciąż ma znaczenie rytualne dla lokalnej ludności.

Stone Town na Zanzibarze

Stone Town to najstarsza część miasta o tej samej nazwie i dawny ważny ośrodek handlu między Azją a Afryką. W latach 1840–1856 pełniło funkcję stolicy Imperium Omańskiego. Większość zabudowy pochodzi z XVIII i XIX wieku, a wśród najważniejszych miejsc są Stary Fort, okazały pałac ceremonialny, katedra rzymskokatolicka i meczet Malindi. Wąskie, kręte uliczki, rezydencje nad wodą i przestrzenie publiczne sprawiły, że Stone Town zachowało swój wyrazisty charakter, ukształtowany przez wpływy afrykańskie, arabskie, indyjskie i europejskie.

Jednym z głównych towarów Zanzibaru, obok żywności, byli ludzie. Targ niewolników położony w sercu Stone Town był jednym z ostatnich miejsc na świecie, gdzie sprzedawano niewolników. Ostatecznie zamknięto go w 1873 roku pod presją Wielkiej Brytanii.

Jezioro Tanganika

Jezioro Tanganika leży na terytorium 4 państw: Burundi, Demokratycznej Republiki Konga, Tanzanii i Zambii, przy czym Tanzania zarządza 41% powierzchni jeziora. Słynące z wyjątkowej bioróżnorodności jezioro jest domem dla około 2 000 gatunków ryb, roślin i ptaków, w tym około 500 występujących wyłącznie tutaj. Tanganika jest najdłuższym jeziorem słodkowodnym świata i drugim najgłębszym po rosyjskim Bajkale.

Jezioro Wiktorii

Jezioro Wiktorii, położone na pograniczu Kenii, Tanzanii i Ugandy, jest największym jeziorem tropikalnym świata oraz drugim co do powierzchni jeziorem słodkowodnym. Słynie z malowniczych krajobrazów, bujnych tropikalnych wysp i urokliwych ośrodków przy plażach. Nazwane przez odkrywcę Johna Hanninga Spekego na cześć królowej Anglii Wiktorii, jezioro należy do najważniejszych przyrodniczych punktów regionu.

Opublikowano 17 września 2024 Zaktualizowano 26 maja 2026
Standardy redakcyjne

Wszystkie treści Altezza Travel powstają przy udziale ekspertów i po rzetelnym researchu, zgodnie z naszą polityką redakcyjną.

O autorze
Yurii Bogorodskiy

Yurii, etatowy badacz i autor w Altezza Travel, mieszka w Tanzanii od 2019 roku. Poznał wiele mniej uczęszczanych miejsc w kraju, w tym Parki Narodowe Kitulo i Rubondo, Jezioro Wiktorii, Zanzibar oraz liczne stanowiska historyczne, przyrodnicze i archeologiczne.

Przeczytaj biografię
Dodaj komentarz
Dziękujemy za komentarz!
Pojawi się na stronie po weryfikacji
Jeśli masz pytania, zawsze możesz napisać do nas na WhatsAppie

Chcesz dowiedzieć się więcej o wyprawach w Tanzanii?

Skontaktuj się z naszym zespołem. Znamy najważniejsze miejsca w całej Tanzanii. Nasi konsultanci wypraw, pracujący u podnóża Kilimandżaro, chętnie podpowiedzą i pomogą zaplanować podróż dopasowaną do Ciebie.

Zobacz więcej ciekawych artykułów

Gotowe
Otrzymaliśmy Twoje zapytanie
Jeśli chcesz porozmawiać teraz z naszym zespołem, kliknij poniżej, aby napisać do nas na WhatsApp
Ups!
Przepraszamy, coś poszło nie tak...
Skontaktuj się z nami przez czat online lub WhatsApp – chętnie pomożemy.
Planujesz podróż do Tanzanii?
Jesteśmy tu, żeby pomóc
RU
Preferuję:
Klikając „Wyślij”, akceptujesz naszą Politykę prywatności.