Park Narodowy Ruaha: safari do Ruaha

Park Narodowy Ruaha

Mało uczęszczana kraina Ruaha, z dala od popularnych tras turystycznych.

Jeśli gdziekolwiek na świecie wciąż istnieją rozległe przestrzenie pierwotnej dzikiej przyrody, po których zwierzęta przemieszczają się swobodnie, Ruaha należy właśnie do takich miejsc. Tutaj lasy deszczowe Afryki Środkowej przechodzą w rzadkie akacjowe zadrzewienia wschodniej sawanny. Wśród drzew wędrują tysiące słoni. Na drogach i ścieżkach parku lwy wygrzewają się w słońcu albo odpoczywają w cieniu po polowaniu. Wielka Ruaha kryje w swoich wodach liczne hipopotamy i krokodyle. Park Narodowy Ruaha bywa też nazywany rajem dla obserwatorów ptaków. Ze względu na oddalenie od parków Północnego Szlaku Safari i od wybrzeża oceanu Ruaha odwiedzana jest znacznie rzadziej. To szansa, by poznawać rozległą dziką przyrodę tego regionu bez tłumu samochodów safari.

Park Narodowy Ruaha

Jeśli chcesz zobaczyć tropikalną Afrykę w jej pierwotnej formie, bez dziesiątek samochodów safari i zatłoczonych miejsc piknikowych, podróż do Ruaha będzie znakomitym wyborem. Na miejscu witają gęste lasy, żyrafy wyglądające zza drzew, hipopotamy przechadzające się wśród krzewów, żółwie powoli przecinające drogi, ruchliwe antylopy wielu gatunków, stada słoni, lwie stada, setki barwnych ptaków i wiele innych zwierząt. W tym parku narodowym jest miejsce na ciszę i przestrzeń – to nie tylko 2. co do wielkości park narodowy Tanzanii, lecz także jeden z największych obszarów chronionych w całej Afryce Wschodniej.

Maria

Online

Z siedzibą w Tanzanii

Planujesz wyjątkową podróż po Tanzanii?

Skontaktuj się z nami. Jesteśmy tu, żeby pomóc

Ciekawostki o Parku Narodowym Ruaha

Park jest tak rozległy, że bez trudu zmieściłaby się w nim cała Czarnogóra albo niemal 2 państwa wielkości Kataru. Inne liczby również robią wrażenie: żyje tu ponad 10 000 słoni, w Ruaha można zobaczyć około połowy wszystkich gatunków ptaków występujących w Tanzanii, a park zamieszkuje mniej więcej 10% światowej populacji lwów. Lwie stada bywają tak duże, że ich ofiarą padają nie tylko zebry i antylopy, lecz także większe zwierzęta, takie jak bawoły i żyrafy. Szakale czaprakowe i likaony przemierzają busz w poszukiwaniu mniejszej zdobyczy. Od czerwca do grudnia susza spędza zwierzęta nad jedyną rzekę, która nigdy nie wysycha – Wielką Ruahę. To najlepszy czas, by obserwować surowe sceny walki o przetrwanie. Ruaha należy do najsuchszych parków narodowych w kraju: deszcze są tu rzadkie i krótkie, a drogi bywają rozmyte zwykle tylko od połowy marca do końca maja.