Którą trasę na Kilimandżaro wybrać?

Zarząd Parku Narodowego Kilimandżaro wyznaczył 7 oficjalnych tras prowadzących na Kilimandżaro. W tym przewodniku opisujemy każdą z nich, aby łatwiej było wybrać tę, która najlepiej pasuje do Twoich zainteresowań i kondycji. Trasy różnią się charakterem: widokami, poziomem trudności i – co najważniejsze – profilem aklimatyzacji.

Profil aklimatyzacji

Aklimatyzacja do dużej wysokości przebiega inaczej na każdej trasie – zależy od położenia obozów noclegowych, stromizny szlaku i dziennego dystansu trekkingu. Ostatecznym sprawdzianem aklimatyzacji jest szczyt: wyprawy trwające 7 dni lub dłużej mają wyraźnie wyższy odsetek udanych wejść na szczyt niż trekkingi zaplanowane na 6 dni lub mniej. Aklimatyzacja wpływa na zdobycie Uhuru Peak bardziej niż jakikolwiek inny czynnik, w tym wiek czy nawet poziom sprawności. Na przykład grupa starszych trekkersów w 7-dniowym programie Lemosho (jednym z najlepszych pod względem aklimatyzacji) ma większe szanse na zdobycie szczytu niż zespół młodych sportowców na 5-dniowym wariancie trasy Marangu.

Najkorzystniejszy przebieg aklimatyzacji mają 7-dniowe warianty tras Lemosho, Machame i Rongai. Jeśli masz mało czasu, dobrym wyborem są 6-dniowe warianty Lemosho i Marangu.

Jeśli nie jesteś doświadczonym wspinaczem po wcześniejszej aklimatyzacji, wybór 6-dniowego wariantu trasy Machame jest złym pomysłem. Sama Machame to bardzo dobra trasa, ale jej krótszy program jest mocno obciążający i ma wyraźnie niższy wskaźnik powodzenia.

Poziom doświadczenia

Ze względu na różne profile aklimatyzacji na trasach trekkingowych Kilimandżaro początkującym rekomendujemy Lemosho (programy 7- i 8-dniowe) albo Machame (7 dni). Northern Circuit to również bardzo dobry trekking z korzystną aklimatyzacją; jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o tej trasie, skontaktuj się z biurem Altezza.

Osoby z pewnym doświadczeniem górskim mogą rozważyć inne trasy na Kilimandżaro, takie jak Marangu i Rongai. Mimo to zdecydowanie zalecamy wcześniejszą aklimatyzację, aby zwiększyć szanse powodzenia. Przed próbą wejścia na Kilimandżaro można spędzić więcej czasu na większych wysokościach w swoim kraju albo zdobyć drugi najwyższy szczyt Tanzanii, Mount Meru, i w ten sposób wcześniej rozpocząć aklimatyzację.

Widoki

Po profilu aklimatyzacji i poziomie doświadczenia kolejnym ważnym kryterium wyboru trasy na Kilimandżaro są zwykle krajobrazy. Choć na pierwszy rzut oka może się to wydawać drugorzędne, widoki mocno wpływają na całą wyprawę na Kilimandżaro: rytm trekkingu, zdjęcia i codzienne odcinki marszu. Pierwsze dni trekkingu Lemosho prowadzą przez słynny płaskowyż Shira i jego rozległe panoramy. Z kolei trasa Machame zaczyna się w gęstym lesie deszczowym o bogatej florze i faunie, a następnie wznosi się ku piętru alpejskiemu; po drodze trekkersi pokonują Barranco Wall. Każda trasa pokazuje inne oblicze piękna Afryki.

Poza monumentalnym szczytem do najbardziej charakterystycznych miejsc na Kilimandżaro należą: 

Barranco Wall to jeden z najbardziej rozpoznawalnych punktów na Kilimandżaro. Z daleka wygląda groźnie i niemal nie do przejścia, ale z bliska obawy szybko ustępują – na górę prowadzi wyraźnie wydeptana ścieżka. 

Barranco Wall pokonuje się podczas wypraw na Kilimandżaro trasami Lemosho, Machame lub Umbwe.

Płaskowyż Shira odsłania przed wędrowcami spektakularne panoramy pradawnej, dziś zapadniętej kaldery jednego z wulkanów Kilimandżaro. Obszar ten jest bogaty we florę; rośnie tu wiele endemicznych kwiatów i roślin spotykanych wyłącznie na Kilimandżaro. Płaskowyż Shira graniczy z Parkiem Narodowym Amboseli (w Kenii). Dawniej dzikie zwierzęta swobodnie przemieszczały się między tymi 2 ekosystemami, dlatego wędrowcom przechodzącym przez Shira zawsze towarzyszył uzbrojony ranger. Dziś jednak na płaskowyżu trudno zobaczyć dzikie zwierzęta i nie ma już eskorty uzbrojonego rangera. Widoki nadal są tu zapierające dech w piersiach!

Na płaskowyżu Shira można też zobaczyć dendrosenecio kilimanjari – niezwykłą roślinę, która nie występuje nigdzie indziej.

Przejście przez płaskowyż Shira czeka Cię, jeśli wybierzesz trasę Lemosho. 

Tropikalny las deszczowy. Na odcinku szlaku prowadzącym przez tropikalny las deszczowy Kilimandżaro pokazuje bogactwo flory i fauny oraz zaskakująco świeże powietrze. To właśnie tutaj można zobaczyć część zwierząt żyjących na Kilimandżaro, zwłaszcza koczkodany niebieskie i gerezy czarno-białe.

Przez tropikalny las deszczowy przejdziesz podczas wejścia na Kilimandżaro trasami Marangu i Machame. 

Iglasty las deszczowy rośnie po północnej stronie Kilimandżaro, a jedyną trasą prowadzącą przez ten ekosystem jest Rongai.

Natężenie ruchu na szlaku

Niektóre trasy są popularniejsze od innych. Nie dlatego, że są lepsze – po prostu ich punkty startowe leżą bliżej turystycznego zaplecza w Moshi, a wielu touroperatorów woli rozpoczynać trekkingi właśnie tam. Osobom, które lubią iść wśród różnorodnego tłumu, te trasy mogą odpowiadać. Jeśli jednak szukasz spokojniejszego charakteru wyprawy, lepiej wybrać bardziej oddalony wariant.
Najbardziej uczęszczane trasy na Kilimandżaro to: 

• trasa Marangu – najbardziej zatłoczona; wybiera ją około połowa wszystkich trekkersów na Kilimandżaro. 
• trasa Machame – druga pod względem popularności; decyduje się na nią około jedna trzecia podróżnych. 

UWAGA: dotyczy to wyłącznie wysokiego sezonu (patrz niżej). W porze deszczowej te i pozostałe trasy są niemal wolne od grup trekkingowych.

Sezon

Przy wyborze trasy warto uwzględnić pogodę na Kilimandżaro i ogólnie w Tanzanii. W odróżnieniu od Europy czy Ameryki kraj ten nie ma „zimy”, „wiosny”, „jesieni” i „lata” w naszym tradycyjnym rozumieniu. Zamiast tego występują 2 pory suche i 2 pory deszczowe. W przybliżeniu wygląda to następująco: 

Gorąca pora sucha trwa od końca grudnia do początku marca. Dla wielu wędrowców to najlepszy czas – jest bardzo ciepło, a ryzyko deszczu niewielkie. Ponieważ okres ten pokrywa się ze świętami Bożego Narodzenia, trekking staje się szczególnie atrakcyjny. Wtedy też trasy Marangu i Machame są wyraźnie bardziej oblegane. 

W połowie marca zaczyna się gorąca pora deszczowa, która trwa do początku czerwca. Na niektórych trasach szlaki na Kilimandżaro stają się mniej wyraźne, a dojazd do Lemosho bywa niedostępny. Rongai, położona po północnej stronie góry, słynie jednak z mniejszej ilości opadów, a Marangu – z noclegami w chatach zamiast w namiotach – są w tym okresie bardzo dobrymi alternatywami. 

Sucha pora wraca w połowie czerwca i trwa do początku października. Jest znacznie chłodniejsza niż okres od końca grudnia do początku marca, ale podczas trekkingu różnica nie jest aż tak odczuwalna. Wtedy trasy znów robią się bardziej uczęszczane. 

W połowie października deszcze zaczynają się ponownie i trwają do końca listopada, zamykając roczny cykl.

Ogólnie rzecz biorąc, od końca grudnia do początku marca oraz od połowy czerwca do początku października trasy Machame i Marangu są dość uczęszczane. Na Lemosho, Rongai, Umbwe i Northern Circuit mogą pojawiać się pojedyncze grupy, ale trekking na Kilimandżaro ma tam zwykle bardziej kameralny charakter.

UWAGA: w zależności od programu trasa Lemosho łączy się z Machame w Barranco Camp 3. lub 4. dnia wyprawy, a dalej obie trasy prowadzą tym samym szlakiem na szczyt. Od tego momentu należy więc spodziewać się większego ruchu niż na początku wyprawy.

Northern Circuit korzysta z obozu szczytowego Kibo na ostatnim etapie drogi. Wędrowcy dzielą wtedy szlak z osobami wchodzącymi na Kilimandżaro trasą Marangu.

Styl zakwaterowania

Na wszystkich trasach Kilimandżaro, z wyjątkiem Marangu, wędrowcy śpią w namiotach górskich niesionych przez zespół tragarzy i rozstawianych przez obsługę obozu. Na Marangu nocuje się natomiast w specjalnych drewnianych chatach z łóżkami piętrowymi w układzie wieloosobowym. 

Minusy:

1) Ponieważ chaty są wspólne, trzeba dzielić je z innymi podróżnymi, często z innych grup trekkingowych (nie Altezza). Niektórzy kładą się później, rozmawiają albo chrapią w nocy, co może utrudniać sen. 

Zależnie od obozu każda chata na Marangu mieści od 8 (w Mandara i Horombo) do 16 wędrowców (w Kibo)

2) W chatach nie da się dodać elementów podnoszących komfort. W naszych przestronnych namiotach zespół może rozstawić miękkie łóżka polowe, natomiast na trasie Marangu jedyną opcją są drewniane prycze.

Plusy: 

1) W porze deszczowej chaty dają nieco większy komfort. Nasze namioty są dobrze izolowane i chronią wspinaczy przed opadami, ale nie mamy wpływu na kałuże, które mogą tworzyć się nocą wokół namiotu. Chaty Marangu stoją natomiast na solidnych betonowych podporach. 

2) Niektórzy uważają, że w chatach jest cieplej, ale nasze pomiary tego nie potwierdzają. Po porównaniu temperatury wewnątrz chaty i w jednym z naszych namiotów uznaliśmy, że w praktyce cieplejsze są namioty.

Pamiętaj, że w przeciwieństwie do schronisk w innych popularnych rejonach górskich, np. na Mount Elbrus, chaty na Marangu nie są ogrzewane, dlatego dobry śpiwór jest obowiązkowy.

3) W chatach są dostępne gniazdka elektryczne. Prąd pochodzi jednak z paneli słonecznych, więc przy zachmurzeniu dostępność może być ograniczona. Większość wędrowców i tak woli zabrać powerbanki.

Elementy dodatkowego komfortu

W Altezza dbamy, aby wyprawy były nie tylko bezpieczne, lecz także wygodne. W ramach dodatkowego komfortu przygotowujemy: 

Korzystamy ze specjalnych, dobrze izolowanych namiotów The North Face (model VE-25, zwykle używany podczas wypraw na Everest). Standardowo takie namioty mieszczą 3 wspinaczy, ale w naszych wyprawach przeznaczamy 1 namiot dla 2 osób. Dostępne jest także zakwaterowanie jednoosobowe. Tego typu namiotów używamy podczas naszych grupowych wypraw na Kilimandżaro.

Mamy również specjalną, przygotowaną na zamówienie wersję namiotów kilimandżarskich, na tyle przestronną, że można się w nich swobodnie poruszać i rozstawić łóżko polowe. To dobre rozwiązanie dla osób, które chcą mieć na Kilimandżaro więcej wygody.

Rozbudowane menu górskie – nasi kucharze regularnie szkolą się u szefów kuchni restauracyjnych, a dieta na naszych wyprawach należy do najbardziej pożywnych i urozmaiconych na Kilimandżaro. Dostępne są warianty halal, wegetariański, wegański i bezglutenowy. 

Na wyprawy zabieramy przenośne prywatne toalety i prysznice, które można wynająć, a także wiele innych rozwiązań wyróżniających nasze ekspedycje. Więcej przeczytasz tutaj. 

PAMIĘTAJ, że zgodnie z przepisami Parku Narodowego Kilimandżaro na trasie Marangu nie wolno korzystać z namiotów, prywatnej toalety ani prywatnego prysznica; wędrowcy śpią tam w chatach i jedzą we wspólnych stołówkach.

Jak wybrać trasę wejścia na Kilimandżaro?

Idealna trasa wejścia zależy od przygotowania i preferencji każdego wspinacza. O przygotowaniu decydują wcześniejsza aklimatyzacja i doświadczenie w innych górach; preferencje dotyczą m.in. tego, czy wolisz dłuższą, bardziej widokową trasę, czy bardziej uczęszczany szlak i kontakt z innymi wspinaczami.

Nie ma jednej „najlepszej” trasy; operatorzy, którzy tak ją reklamują, wprowadzają w błąd. Wybór drogi na trekking na Kilimandżaro jest decyzją indywidualną, a nasi menedżerowie pomogą dobrać właściwy wariant. 

Jednocześnie, na podstawie doświadczeń naszych wcześniejszych trekkersów, możemy z przekonaniem wskazać trasy, które rekomendujemy najczęściej: 

Na wejścia w porze suchej (koniec grudnia – początek marca oraz początek czerwca – początek października) rekomendujemy:

Trasy widokowe, mniej uczęszczane i z bardzo dobrym profilem aklimatyzacji 

– trasa Lemosho, programy 8- i 7-dniowe

– trasa Rongai, program 7-dniowy

Trasa widokowa, popularna wśród wędrowców, z bardzo dobrym profilem aklimatyzacji: 

– trasa Machame, program 7-dniowy (pamiętaj, że 6-dniowy wariant Machame ma znacznie słabszy profil aklimatyzacji)

Northern Circuit to także świetny wybór, ale tylko jeśli jesteś gotów przejść więcej kilometrów niż na innych trasach i spędzić na Kilimandżaro więcej czasu – jest o około 30 km dłuższa niż Lemosho, dlatego zajmuje 1 dzień więcej.

Na wejścia w porze deszczowej rekomendujemy 6-dniową trasę Marangu, ponieważ chaty lepiej chronią przed deszczem, a w tym okresie na Marangu nie ma tak dużego ruchu.

Chcesz dowiedzieć się więcej o wyprawach w Tanzanii?

Skontaktuj się z naszym zespołem. Znamy najważniejsze miejsca w całej Tanzanii. Nasi konsultanci wypraw, pracujący u podnóża Kilimandżaro, chętnie podpowiedzą i pomogą zaplanować podróż dopasowaną do Ciebie.

Zobacz więcej ciekawych artykułów