Jezioro Tanganika – niezwykłe jezioro Afryki

Jezioro Tanganika należy do najstarszych jezior słodkowodnych na Ziemi – to prawdziwy fenomen natury. W jego wodach można zobaczyć ewolucję niemal na własne oczy: nurkowanie w Tanganice pozwala obserwować endemiczne gatunki ryb i innych zwierząt, niewystępujące nigdzie indziej na świecie. Naukowcy do dziś prowadzą badania nad wodami jeziora. Maksymalna głębokość Tanganiki wynosi 1 470 m; głębszy jest tylko syberyjski Bajkał. Brzegi jeziora otaczają piękne piaszczyste plaże i lasy tropikalne.

Położenie i geografia

Linia brzegowa jeziora Tanganika obejmuje 4 afrykańskie kraje: Tanzanię, Demokratyczną Republikę Konga, Burundi i Zambię. To jednak Tanzania ma najpiękniejsze widoki i najwygodniejszy dostęp do jeziora. Do Tanzanii należy też niemal połowa wód Tanganiki, a tutejsze brzegi mają przyjemne plaże z łagodnie opadającym piaskiem. Dla porównania, po stronie Demokratycznej Republiki Konga brzeg tworzą skaliste klify.

Jezioro Tanganika jest tak ogromne, że stojąc na jego brzegu i patrząc przed siebie, można mieć wrażenie, że rozciąga się przed Tobą spokojne morze. Średnia szerokość jeziora wynosi 50 km. Największe wrażenie robi jednak długość – 676 km od północnego do południowego krańca. To więcej niż odległość między Paryżem a Mediolanem; wyobraź sobie całą tę przestrzeń wypełnioną wodą. Dzięki temu Tanganika jest najdłuższym jeziorem słodkowodnym na świecie.

Jezioro obfituje w ryby, a rybołówstwo jest ważną częścią życia lokalnych społeczności. Oprócz zwykłych ryb słodkowodnych poławianych na potrzeby kuchni często trafiają się tu także ryby akwariowe. Dziesiątki zacumowanych łodzi z wędkami to typowy widok w tej okolicy.

Rozległe odcinki brzegu otaczają prawdziwe lasy tropikalne, będące domem szympansów. Zwierzęta często schodzą w stronę wód jeziora, a obserwować je można na terenie parków narodowych.

Największą miejscowością nad jeziorem Tanganika po stronie Tanzanii jest Kigoma. Miasto liczy ponad 200 000 mieszkańców i jest stosunkowo ubogie, ale warte uwagi. Do jego atrakcji należą stare zabudowania dworca kolejowego, infrastruktura portowa i stocznia z czasów kolonialnych. Działa tu także niewielkie muzeum poświęcone badaniom słynnego podróżnika Davida Livingstone’a.

Na północnym brzegu jeziora Tanganika, w sąsiednim Burundi, leży duża stolica kraju – Bużumbura. Na zachodzie, w Demokratycznej Republice Konga, znajduje się Kalemie, największy zachodni port nad Tanganiką. Te i inne mniejsze miejscowości łączy z tanzańską Kigomą transport wodny. Najbardziej niezwykły jest słynny niemiecki parowiec Liemba (MV Liemba). W swojej ponad 100-letniej historii zatonął 2 razy. Za każdym razem spędzał kilka lat na dnie jeziora, po czym był wydobywany i odnawiany. Dziś znów przewozi pasażerów po jeziorze Tanganika. Tę niezwykłą historię znajdziesz na końcu artykułu.

Co robić nad jeziorem

Najgłębsze jezioro Afryki potrafi zaskakiwać raz po raz. Żeby odkryć jego sekrety, można dosłownie zanurzyć się pod powierzchnię, ale wiele ciekawych aktywności czeka także na wodzie.

Wędrówki i obserwacja szympansów w parkach

Najpopularniejszą formą wypoczynku nad jeziorem Tanganika jest wizyta w jednym z parków narodowych położonych tuż przy jego brzegu: Parku Narodowym Gombe Stream oraz Parku Narodowym Gór Mahale. W obu dominują piękne, naturalne lasy deszczowe.

Parki są domem setek gatunków ptaków i ssaków, w tym drapieżników. Największe zainteresowanie budzą jednak naczelne żyjące w tych lasach w grupach rodzinnych. Najczęściej spotyka się szympansy – najbliższych krewnych człowieka, z którymi dzielimy ponad 90% genomu. Obserwacja dzikich szympansów w ich naturalnym środowisku, gdy wzajemnie czyszczą sobie sierść, prowadzą złożone gry społeczne i komunikują się na wiele sposobów, jest jednym z najbardziej poruszających spotkań z naturą.

Plaże jeziora Tanganika

Poza wędrówkami wśród szympansów nad Tanganiką można też wypocząć na plaży. W samej Kigomie znajduje się kilka plaż, a część z nich świetnie nadaje się do spokojnego relaksu: ciche piaszczyste brzegi, przejrzysta i łagodna woda, lodge w tropikalnym stylu, spacery nad jeziorem pod koronami drzew i spektakularne zachody słońca. To spokojny zakątek blisko geograficznego serca kontynentu.

W jeziorze Tanganika należy jednak kąpać się wyłącznie na wyznaczonych, bezpiecznych plażach. W niektórych częściach jeziora występują niebezpieczne zwierzęta, dlatego przed wejściem do wody warto iść z przewodnikiem dobrze znającym okolicę i stosować się do jego wskazówek.

Nurkowanie w Tanganice

Infrastruktura turystyczna poza parkami narodowymi dopiero się rozwija, ale miłośnicy wędkowania znajdą tu sporo możliwości wypłynięcia łodzią motorową lub wiosłową. Działają także centra nurkowe organizujące podwodne wyprawy do miejsc, gdzie w wodach Tanganiki żyją piękne, kolorowe ryby.

Wody jeziora są przeważnie spokojne, dlatego to dobre miejsce na pierwsze lekcje nurkowania dla początkujących. Najlepiej zaczynać na płyciźnie. W niektórych miejscach przejrzystość wody sięga 20 m i więcej, więc także doświadczeni nurkowie docenią spotkanie z podwodnymi mieszkańcami jeziora.

Woda jest bardzo ciepła: temperatura utrzymuje się zwykle w granicach 24–28 °C, co sprawia, że nurkowanie jest komfortowe i bezpieczne. Mieszkańcy żartują nawet, że nurkowanie w Tanganice jest bezpieczniejsze niż jazda lokalnymi minibusami.

Warto pamiętać, że tafla jeziora leży na wysokości 773 m n.p.m., więc nurkowanie odbywa się praktycznie w warunkach wysokogórskich. Najrozsądniej mieć wcześniejsze doświadczenie nurkowe albo pierwszy raz zejść pod wodę z profesjonalnymi przewodnikami.

Jezioro Tanganika bywa nazywane ogromnym naturalnym akwarium ze względu na liczne gatunki pielęgnic – ryb żyjących tu i nigdzie indziej. W wodach jeziora występuje wiele odmian pielęgnic o niezwykłych barwach, przyciągających naukowców z całego świata. Na płyciźnie można oglądać je z bliska: wystarczy zejść na głębokość 5 m, by znaleźć się wśród ławic tych zwinnych, kolorowych ryb.

Rejsy łodzią i wędkowanie

Z brzegu jeziora można wyruszyć na rejs łodzią. Lokalni przewodnicy zabierają podróżnych do najlepszych miejsc dostępnych tylko od strony wody. Natura zachowała tu pierwotny charakter: tropikalna roślinność i ogromna różnorodność zwierząt tworzą krajobraz, który najlepiej zobaczyć z bliska.

Jezioro Tanganika słynie także z wędkarstwa sportowego. W marcu i kwietniu odbywają się tu specjalne zawody wędkarskie – dobre wydarzenie dla tych, którzy łowią dla przyjemności. Wiele pięknych ryb akwariowych trafiających później do hodowców na całym świecie również pochodzi właśnie stąd.

Wśród cenionych „trofeów”, których szukają zarówno miejscowi, jak i przyjezdni wędkarze, są „słoń” i „tygrys”. „Wodny słoń” to nazwa okonia nilowego w języku hausa. Ryba ma około 0,5 m długości i waży 15 kg. Największy odnotowany okoń nilowy miał imponujące 180 cm i 140 kg. „Tygrys” to goliat tygrysi, znany także jako Hydrocynus goliath – osiąga 1,5 m długości i 50 kg masy. Najbardziej niezwykłe jest u niego 32 kłowych zębów. Mówi się, że goliaty tygrysie są tak agresywne, iż atakują nawet młode krokodyle.

Czym jest jezioro Tanganika?

Jezioro Tanganika to najstarsze jezioro ryftowe w Afryce. Powstało w wyniku ruchu 2 płyt tektonicznych – arabskiej i afrykańskiej – które uformowały Wielki Rów Afrykański oraz ogromny system zbiorników wodnych znany dziś jako Wielkie Jeziora Afrykańskie. Oprócz Tanganiki należą do nich między innymi Jezioro Wiktorii, Jezioro Niasa (Malawi), Jezioro Rudolfa (obecnie Turkana), Jezioro Edwarda (Rutanzige), Jezioro Alberta i Jezioro Kiwu.

Tanganika jest także najgłębszym jeziorem Afryki – jej maksymalna głębokość wynosi 1 471 m. W skali świata zajmuje 2. miejsce po Bajkale, który ma 1 642 m głębokości. Średnia głębokość jeziora Tanganika to 570 m. Zbiornik mieści ilość słodkiej wody odpowiadającą 18% światowych zasobów wody słodkiej dostępnej dla człowieka.

Skąd pochodzi nazwa Tanganika

Według jednej z wersji pochodzenia nazwy w jednym z lokalnych języków regionu istnieje wyrażenie brzmiące jak „tanganyika”, które oznacza mniej więcej „zbiornik obfitujący w ryby”. Inne wyjaśnienia tłumaczą słowo „Tanganyika” jako „jezioro podobne do równiny” albo „ogromne jezioro rozciągające się jak równina”. Nie ma jednak jednej ostatecznej wersji, ponieważ przez stulecia nad tymi brzegami osiedlały się liczne plemiona, każde z własnym językiem i własnym sposobem opisywania jeziora.

Warto też pamiętać, że dawniej Tanganika była nazwą kontynentalnej części dzisiejszej Tanzanii, zanim kraj uzyskał niepodległość i gdy pozostawał pod panowaniem Wielkiej Brytanii. Nazwa „Tanzania” powstała z połączenia nazw Tanganika i Zanzibar – 2 państw, które utworzyły Zjednoczoną Republikę Tanzanii.

Ile lat ma jezioro Tanganika?

Dzięki metodzie fal odbitych udało się ustalić, kiedy zaczęło formować się jezioro Tanganika. Dane sejsmiczne wskazują, że było to 9–12 milionów lat temu. Proces ten w rzeczywistości trwa do dziś, ponieważ płyta afrykańska powoli rozdziela się właśnie pod jeziorem. Za kilka kolejnych milionów lat płyta tektoniczna ostatecznie pęknie, a Afryka Wschodnia zacznie powoli przesuwać się w stronę Oceanu Indyjskiego. Obecne jezioro wypełni się wtedy słoną wodą morską.

Tanganika ma 3 baseny o różnym wieku: najstarszy, centralny, oraz młodsze – południowy i północny. Niektóre części tych młodszych powstały stosunkowo niedawno, około 2 milionów lat temu. Gdy badacze analizowali różne obszary jeziora, wyniki dotyczące wieku Tanganiki znacząco się różniły, co prowadziło do zamieszania.

Ostateczny wniosek przynieśli genetycy. Zbadali genomy lokalnych ryb i ustalili ich wspólnego przodka. Sądząc po tak zwanym zegarze molekularnym, żył on właśnie w czasie formowania się jeziora.

Kto „odkrył” Tanganikę

Nie chcąc utrwalać jednostronnego, eurocentrycznego spojrzenia na świat, nie będziemy szczegółowo opisywać „odkrycia” jeziora Tanganika. Oczywiste jest, że ludzie żyli tu od pradawnych czasów – tak dawno, że miejsce to prawdopodobnie pamięta początki gatunku Homo sapiens, zwłaszcza że wąwóz Olduvai leży zaledwie 700 km stąd.

Richard Burton i John Speke, odważni brytyjscy podróżnicy i odkrywcy, byli pierwszymi Europejczykami, którzy odnotowali swoją obecność nad jeziorem. Szukali źródeł wielkiego Nilu i dotarli do wód Tanganiki w 1858 roku.

Dopływy Tanganiki

Jezioro Tanganika zasilają deszcze i kilka rzek. Największa z nich, Ruzizi, wpływa od północy, z terytorium Burundi. To podobno na brzegach Ruzizi żyje legendarny krokodyl-ludojad Gustave. Przypisuje mu się śmierć 300 osób, a stał się nawet głównym bohaterem horroru „Primeval”.

Rzeka Malagarasi również niesie wodę do najstarszego jeziora regionu. Sama Malagarasi jest starsza niż Tanganika, a przed powstaniem jeziora uchodziła do rzeki Kongo. Lokalne plemiona nazywają ją „rzeką złych duchów”. Nie polecamy wybierać się tam bez przygotowania. Lepiej omówić wszystkie szczegóły z naszymi managerami i wybrać jedną z bezpiecznych, sprawdzonych wypraw z Altezza Travel.

Nie będziemy tu wymieniać wszystkich mniejszych dopływów jeziora Tanganika. Warto natomiast wiedzieć, że z jeziora wypływa tylko 1 rzeka – Lukuga. Płynie przez terytorium Demokratycznej Republiki Konga, przez równikową dżunglę, prosto do rzeki Kongo. Ta z kolei uchodzi do Oceanu Atlantyckiego.

Szczególne cechy Tanganiki

Jak zapewne już widać, jezioro Tanganika jest miejscem osobnym i pełnym niespodzianek. Doświadczony podróżnik, naukowiec czy badacz – każdy znajdzie tu zjawiska, które robią silne wrażenie.

Warstwowe wody

W języku nauki zjawisko to nazywa się stratyfikacją, a zbiorniki o takiej budowie – meromiktycznymi. Najprościej wyjaśnić je na przykładzie koktajlu Bloody Mary. Najpierw wlewamy do szklanki gęsty sok pomidorowy, a potem dodajemy na wierzch wódkę. Warstwy nie mieszają się ze względu na różną gęstość cieczy.

Podobnie dzieje się w Tanganice. Nie, nurkując głębiej, nie trafisz na sok pomidorowy – wręcz przeciwnie. Górną warstwę tworzy natleniona woda, doskonałe środowisko dla organizmów żywych. Jednak od około 200 m głębokości aż po samo dno zalega słup wody zawierający siarkowodór, który wyklucza życie. Głębokie wody jeziora są naturalnym cmentarzyskiem, hydrologicznym pomnikiem przyrody.

Woda w jeziorze się ociepla

Według niektórych obserwacji w ciągu ostatniego stulecia średnia temperatura wody w powierzchniowych warstwach jeziora wzrosła o 2 °C. To szybki i znaczący skok. Ocieplanie się wody zmienia życie organizmów. Na przykład zmniejsza się ilość glonów, a na powierzchni coraz częściej pojawia się trujący hiacynt wodny, nazywany też uciążliwym chwastem.

Wszystko to prowadzi do spadku liczby ryb w jeziorze Tanganika. Kraje mające dostęp do jeziora oraz międzynarodowe organizacje ochrony przyrody szukają rozwiązań, które pomogą chronić unikalny ekosystem tego pradawnego zbiornika. 

Jezioro Tanganika – laboratorium natury

Przez całą swoją długą historię, liczoną w milionach lat, jezioro nigdy nie wyschło. Niemal zawsze pozostawało też odizolowane od innych zbiorników wodnych. Nawet dziś, mimo odpływu wody przez rzekę Lukuga, ryby pozostają w jeziorze i nie przedostają się do systemu rzeki Kongo.

Właśnie połączenie tych warunków – izolacji, ogromnych zasobów słodkiej wody, stratyfikacji i sprzyjającego klimatu – doprowadziło na stosunkowo niewielkim obszarze do rzadkiego zjawiska: masowego powstawania nowych gatunków.

Unikalna fauna Tanganiki

Faunę jeziora tworzy ogromna różnorodność gatunków – łącznie ponad 2 000. Duża część z nich przeszła własną drogę ewolucyjną i występuje wyłącznie tutaj, u brzegów jeziora Tanganika. Jezioro i jego okolice są siedliskiem wielu endemitów, dlatego wysoko cenią je zarówno biolodzy prowadzący badania, jak i kolekcjonerzy rzadkich ryb.

Ryby Tanganiki

Najczęściej poławiane przez wędkarzy ryby to różne gatunki sardynek, szprotów oraz 4 gatunki okoni – wszystkie uznawane za endemiczne dla jeziora Tanganika. W tych wodach żyją także liczne, charakterystyczne gatunki sumów i węgorzy. Występuje tu nawet unikalny gatunek trującej ryby rozdymkowatej.

Największą sławę jezioru przyniosły jednak ryby z rodziny pielęgnicowatych. Żyje tu co najmniej 250 gatunków pielęgnic, a niemal wszystkie są unikalne. Część wciąż pozostaje niezbadana, mimo trwających badań naukowych prowadzonych w wodach jeziora.

Do najpiękniejszych i najbardziej znanych należą:

• garbata cyphotilapia zebra („Królowa Tanganiki”);
• kilka gatunków tropheusów;
• Julidochromis;
• liczne lamprologusy, w tym lamprologus wielopręgi oraz Księżniczka Burundi.

Akwaryści na całym świecie uważnie śledzą badania ichtiofauny Tanganiki, wymieniają cenne informacje i oczywiście szukają rzadkich, kolorowych ryb. Najbardziej zapaleni pasjonaci chcą mieć te piękne okazy w swoich akwariach. 

Jeszcze więcej pielęgnic występuje zresztą w sąsiednich jeziorach: Wiktorii i Niasa (Malawi). Każdy z tych zbiorników ma wiele własnych endemitów.

Zwierzęta Tanganiki

W jeziorze występują dziesiątki gatunków ślimaków i innych mięczaków. Wiele z nich również jest endemicznych. Poza mięczakami jezioro Tanganika wykształciło nawet własny gatunek meduzy.

Płytkie dno i brzegi jeziora Tanganika dosłownie tętnią życiem skorupiaków: jest ich tu co najmniej 200 gatunków. Kraby, krewetki i wiele innych form świetnie rozwijają się w tych wodach. Pod względem różnorodności skorupiaków i ślimaków słodkowodnych żadne inne Wielkie Jezioro Afrykańskie nie może równać się z Tanganiką.

Wśród gadów spotyka się krokodyle nilowe, kobry wodne i kilka gatunków żółwi. Duże zwierzęta z reguły unikają miejsc uczęszczanych i wybierają gęste zarośla, dlatego spotkanie nawet żółwia, nie mówiąc o krokodylu, na otwartej przestrzeni jest mało prawdopodobne. Nad wodę podchodzą natomiast małpy, które czasem można zobaczyć z brzegu.

Parki narodowe nad jeziorem Tanganika

Jak wspomniano wcześniej, przy brzegu jeziora Tanganika leżą 2 parki narodowe Tanzanii, których lasy tropikalne dochodzą niemal do samej wody.

Park Narodowy Gombe Stream

Pierwszym z nich jest mniejszy Park Narodowy Gombe Stream, położony na północno-wschodnim brzegu jeziora. Ma zaledwie 71 km² powierzchni. Jak głosi żartobliwe powiedzenie: „liczba szympansów w parku równa jest liczbie naukowców, którzy je obserwują!”

Obserwacja szympansów to najpopularniejsza aktywność w Gombe i tradycja licząca już ponad pół wieku. Właśnie w tym parku legendarna prymatolożka i antropolożka, dr Jane Goodall, spędziła całe zawodowe życie i zmieniła powszechne wyobrażenia o szympansach. Naukowczyni wciąż aktywnie działa na rzecz praw zwierząt, choć ma dziś około 90 lat.

Poza szympansami żyją tu także pawiany oliwkowe, gerezy rude, koczkodany tumbili, koczkodany niebieskie i małpy rudoogoniaste. W parku występują również hipopotamy, lamparty, galago, ratel miodożerny, świnie leśne oraz ogromna różnorodność węży i ptaków, w tym flamingi.

Tutejsze krajobrazy potrafią zachwycić. Ekologiczne lodge Gombe Stream czekają na podróżnych, którzy chcą poznać tę mniej uczęszczaną część Tanzanii.

Park Narodowy Gór Mahale

Na południe od Kigomy leży jeden z najpiękniejszych parków Tanzanii – Park Narodowy Gór Mahale, zajmujący 1 613 km².

Zgodnie z nazwą park ciągnie się wzdłuż nadbrzeżnego pasma górskiego Mahale. Jego najwyższy szczyt osiąga 2 462 m. Las deszczowy rozpościera się na górach jak naturalna osłona, dając mieszkańcom schronienie, cień i obfitość pożywienia. Miejscowe szympansy żyją tu niemal po królewsku, w środowisku przypominającym to sprzed 1 000 lat. Odległe położenie i górzysty teren utrudniają dostęp do parku, a przy ograniczonej obecności człowieka szympansy rozmnożyły się tu w liczbie, której nie ma żaden inny park w Tanzanii.

Tym bardziej zaskakuje fakt, że szympansy z Gór Mahale współistnieją z lwami, które również występują w tej okolicy. W parku żyją setki gatunków ptaków, jeżozwierze i wiewiórki, a na obszarach sawannowych można zobaczyć także lwy, żyrafy i zebry. Odwiedzający nie docierają jednak na sawannę, ponieważ droga prowadziłaby przez gęsty las pozbawiony odpowiednich dróg.

Mieszkańcy zostali przesiedleni z Gór Mahale w ubiegłym wieku i dziś region niemal powrócił do pierwotnego stanu.

Droga do parku jest nietypowa – można dostać się tu wyłącznie łodzią. Po całym obszarze nadbrzeżnym porusza się tylko pieszo, co nadaje wizycie w Parku Narodowym Mahale prawdziwie wyprawowy charakter.

Portowe miasto Kigoma

Największą wartością Kigomy jest jej położenie: to punkt dostępu do jeziora Tanganika i pobliskich parków narodowych. Samo miasto jest proste i spokojne, z kilkoma wyjątkowymi atrakcjami.

Na początek warto wspomnieć o dworcu kolejowym, z którego pociągi przemierzają cały kraj aż do Dar es Salaam, największego miasta Tanzanii, położonego nad wybrzeżem Oceanu Indyjskiego. Dla podróżnych, którym zależy na szybszym dotarciu na miejsce, Kigoma ma także lotnisko krajowe.

Jeśli interesujesz się historią i geografią, warto zajrzeć do niewielkiego Muzeum Livingstone’a i dowiedzieć się więcej o czasach, gdy Europejczycy dopiero zaczynali poznawać Afrykę. Można tu także zobaczyć pomnik Davida Livingstone’a – odważnego podróżnika, misjonarza i humanisty, który spędził w Tanzanii dużo czasu.

Na koniec polecamy zajrzeć do portu.

Legendarny statek „Liemba” (MV Liemba)

W porcie w Kigomie można zobaczyć duży statek o bardzo starym wyglądzie. Długi biały kadłub, prostokątne otwory dolnego pokładu z poręczami i wystające kominy sugerują, że stoi przed Tobą zabytkowy parowiec. Rzeczywiście, MV Liemba ma ponad 100 lat i nadal pozostaje w służbie.

Niemiecki parowiec towarowo-pasażerski, noszący wówczas nazwę Graf von Goetzen, został zwodowany w 1915 roku. Trwała wtedy I wojna światowa, a kontynentalna część dzisiejszej Tanzanii znajdowała się pod panowaniem Niemiec. Niemcy potrzebowali siły militarnej na wodach jeziora Tanganika, by przeciwstawić się połączonym siłom przeciwników. Najbliższym z nich była Belgia, sprawująca władzę nad sąsiednim Kongiem.

W ten sposób spokojną taflę pradawnego afrykańskiego jeziora naruszył okręt wojenny z prawdziwą artylerią. Rozległy się strzały, a na wodach Tanganiki rozegrał się wojenny dramat.

Po 1,5 roku Niemcy, w dużej mierze pokonani, musieli się wycofać. Podjęto strategiczną decyzję o czasowym zatopieniu Graf von Goetzen w pobliżu ujścia rzeki Malagarasi, aby później wrócić i wydobyć go z dna. Niemieccy żołnierze pokryli mechanizmy parowca grubą warstwą oleju i posłali go na dno. Nie wrócili jednak nad Tanganikę, ponieważ Niemcy przegrały wojnę.

Po kilku latach Belgowie wydobyli statek, lecz 2 lata później sztorm ponownie zabrał biednego Graf von Goetzen na dno.

Długa pokojowa służba pod nazwą „Liemba”

Gdy całe kontynentalne terytorium dzisiejszej Tanzanii przejęli Brytyjczycy, parowiec został wydobyty, odrestaurowany i przystosowany do potrzeb cywilnych. W 1927 roku dawny niemiecki okręt wojenny otrzymał nazwę „Liemba” (MV Liemba), a jego zadaniem stał się pokojowy przewóz towarów i pasażerów przez jezioro Tanganika.

Lata mijały, świat się zmieniał – także Tanzania – lecz na jeziorze Tanganika przez niemal cały wiek jedno pozostawało bez zmian: pasażerski statek MV Liemba. Dawny okręt wojenny nadal kursuje między Kigomą a innymi portami i, na szczęście, eksperci oceniają, że jest w dobrym stanie i posłuży jeszcze przez kilka lat.

Mamy nadzieję, że MV Liemba wkrótce będzie świętować kolejny jubileusz 100-lecia już wyłącznie jako pokojowy parowiec.

Jeśli nie planujesz rejsu MV Liemba, podczas wizyty w porcie w Kigomie warto przynajmniej zrobić zdjęcie temu legendarnemu statkowi.

Tanganika – wielkie afrykańskie jezioro, które warto odwiedzić

W Tanzanii jest wiele pradawnych miejsc, które opowiadają o pochodzeniu człowieka i o tym, jak natura zmieniała się przez miliony lat. Jezioro Tanganika należy do takich miejsc: w jego warstwowych wodach wciąż ewoluują unikalne ryby i inne organizmy wodne, szympansy pozwalają lepiej zrozumieć naturę, a człowiek może zwolnić i spokojnie przyglądać się temu światu.

Warto uwzględnić niezwykłe jezioro Tanganika w planie podróży po Tanzanii.

Zachodni region Tanzanii ma duży potencjał dla rozwoju ekoturystyki i jesteśmy przekonani, że wkrótce zyska większą popularność. Nie czekaj, aż stanie się oczywistym punktem na mapie podróży. Odwiedź jezioro Tanganika i zobacz, co czyni je tak niezwykłym, zanim dotrą tu większe tłumy.

Chcesz dowiedzieć się więcej o wyprawach w Tanzanii?

Skontaktuj się z naszym zespołem. Znamy najważniejsze miejsca w całej Tanzanii. Nasi konsultanci wypraw, pracujący u podnóża Kilimandżaro, chętnie podpowiedzą i pomogą zaplanować podróż dopasowaną do Ciebie.

Zobacz więcej ciekawych artykułów