Szympansy żyją w tropikalnych lasach Afryki Środkowej i Wschodniej, wykazując niezwykłą zdolność przystosowania się do środowiska.
Szympansy należą do małp człekokształtnych. Zamieszkują zalesione obszary Afryki Wschodniej i Środkowej, a wraz z bonobo tworzą rodzaj Pan – linię siostrzaną wobec ludzi. Oznacza to, że są naszymi najbliższymi żyjącymi krewnymi, co potwierdzają odkrycia kopalne i badania DNA.
Na wolności szympansy występują w kilku krajach Afryki równikowej. Tanzania należy jednak do najlepszych kierunków do obserwacji tych naczelnych. Gdzie żyją szympansy i w których afrykańskich parkach narodowych najłatwiej je zobaczyć? O tym opowiadamy w nowym artykule Altezza Travel.
Życie społeczne i środowisko
Szympansy żyją w dużych grupach liczących od 15 do 100 osobników. Przywódcą jest zwykle dorosły samiec, choć niekoniecznie największy ani najsilniejszy. Znacznie ważniejsza od siły okazuje się umiejętność budowania sojuszy. Młodsze samce często urządzają jednak widowiskowe pokazy dominacji – biegają, krzyczą, tupią, a czasem walczą, demonstrując siłę i pozycję wobec pozostałych członków grupy.
Naukowcy wyróżniają 4 podgatunki szympansów: szympansy zachodnie żyją w Afryce Zachodniej; szympansy wschodnie – w Demokratycznej Republice Konga i Afryce Wschodniej; szympansy środkowe zamieszkują zachodnią część Afryki Środkowej; a szympans nigeryjsko-kameruński, znany też jako szympans Elliota, występuje głównie wzdłuż granicy Nigerii i Kamerunu.
Szympansy są wyjątkowo przystosowawcze. Mogą żyć zarówno na poziomie morza, jak i na wysokości do 3 000 m n.p.m. – w lasach tropikalnych, a nawet na bagnach namorzynowych. Kluczowe są dla nich drzewa, na których budują nocne gniazda, oraz dostęp do wody.
Gdzie żyją szympansy w Tanzanii?
Aby zobaczyć szympansy na wolności, warto odwiedzić parki narodowe Afryki Wschodniej. W Tanzanii najczęściej spotyka się szympansy wschodnie, ale na wyspie Rubondo żyje także populacja szympansów zachodnich sprowadzona tu przez człowieka. Poniżej opisujemy najważniejsze miejsca, w których szympansy żyją i gdzie można obserwować je w naturalnym środowisku.
Park Narodowy Gór Mahale
Góry Mahale to jeden z najważniejszych obszarów do obserwacji szympansów w Tanzanii. Park rozciąga się wzdłuż brzegów Jeziora Tanganika i obejmuje kilka typów krajobrazu: gęste lasy tropikalne, góry oraz sawannę. Badania nad żyjącymi tu naczelnymi prowadzone są od lat 60. XX wieku, głównie przez naukowców z Uniwersytetu w Kioto.
Populacja szympansów w Mahale uchodzi za jedną z największych i najlepiej przebadanych w całej Afryce Wschodniej. Zwierzęta tworzą grupy liczące po kilkadziesiąt osobników, a każda z nich broni własnego terytorium. Konflikty między grupami bywają długotrwałe i gwałtowne.
W parku wytyczono szlaki piesze, po których można poruszać się wyłącznie z profesjonalnym przewodnikiem. Oprócz naczelnych w Górach Mahale żyje ponad 350 gatunków ptaków, a okoliczne krajobrazy otwierają imponujące widoki na Jezioro Tanganika.
Do Gór Mahale można dotrzeć drogą wodną. Z miasta Kigoma rejs łodzią motorową trwa około 5 godzin. Kilka razy w miesiącu po jeziorze kursuje także statek pasażerski. Dostępne są również regularne loty – małe samoloty lądują na pasie startowym Mahale, skąd pozostaje jeszcze około 1,5 godziny łodzią.
Park Narodowy Wyspy Rubondo
Wyspa Rubondo leży na Jeziorze Wiktorii, w północno-zachodniej Tanzanii, niedaleko miasta Mwanza. Jest częścią Parku Narodowego Wyspy Rubondo, utworzonego w 1977 roku. Dziś całkowita powierzchnia parku, wraz z pobliskimi wysepkami, wynosi 457 km².
Podczas gdy w Parku Narodowym Gór Mahale żyją szympansy wschodnie, wyspa Rubondo stała się domem dla podgatunku szympansów zachodnich sprowadzonych przez Bernharda Grzimka – niemieckiego zoologa, podróżnika i autora książek przyrodniczych, który przez wiele lat kierował ogrodem zoologicznym we Frankfurcie.
W latach 60. XX wieku Tanzania dopiero zaczynała budować system ochrony dzikiej przyrody. Wyspa Rubondo również została objęta ochroną państwową. Rybaków, którzy wcześniej stawiali tu chaty i zakładali plantacje bananów, przesiedlono na stały ląd, dzięki czemu wyspa pozostała nienaruszona.
Grzimek dowiedział się o wyspie od lokalnego rangera w Mwanzie. Gdy potwierdził, że miejsce nadaje się dla rzadkich gatunków, postanowił stworzyć prawdziwe schronienie dla zagrożonych naczelnych. Pierwsi mieszkańcy – 10 młodych szympansów z europejskich ogrodów zoologicznych i prywatnych kolekcji – trafili na wyspę w latach 60. i 70. XX wieku. Było wśród nich 7 dorosłych samic, 2 młode samce i 1 młode szympansiątko.
Choć projekt Grzimka bywał krytykowany, szympansy szybko się przystosowały. Rozprzestrzeniły się zarówno w południowej, jak i północnej części wyspy, utworzyły grupy społeczne, nauczyły się zdobywać pożywienie, budować gniazda i rozmnażać.
„Pierwsza gazeta z Dar es Salaam, którą otworzyłem po dotarciu do Mwanzy, zawierała fotografię szympansów oraz absurdalny tekst twierdzący, że zwierzęta, pochodzące z europejskich ogrodów zoologicznych, przywykły wyłącznie do najlepszej rosyjskiej herbaty. Wynikało z niego, że największym problemem będzie przekonanie ich, by na wolności piły zwykłą wodę. Nie wiem, który marynarz sprzedał tę bzdurę afrykańskiemu reporterowi w Dar, ale to samo zdjęcie i ten sam tekst przedrukowała każda niemiecka gazeta!”
Fragment książki „Wśród zwierząt Afryki” Bernharda Grzimka
Dziś populacja liczy ponad 60 osobników, a niektóre szacunki mówią o liczbie bliskiej 100. W przeciwieństwie do Gór Mahale obserwacje na wyspie Rubondo są jednak trudniejsze do przewidzenia. Doświadczeni przewodnicy znają najlepsze miejsca i pory, by wypatrywać naczelnych, dzięki czemu samo poszukiwanie staje się częścią wyprawy.
Oprócz szympansów można tu spotkać rzadkie antylopy, mangusty, krokodyle oraz niezwykle różnorodne ptactwo – ponad 350 gatunków. Do parku najłatwiej dotrzeć z Mwanzy, gdzie znajduje się najbliższe większe lotnisko z krajowymi połączeniami na pas startowy wyspy. Stamtąd podróż kończy krótki rejs łodzią. Inną możliwością jest przeprawa promem z Mwanzy.
Park Narodowy Gombe Stream
Niewielki pod względem powierzchni, lecz ogromny pod względem znaczenia, park ten jest znany daleko poza Afryką. Leży w zachodniej Tanzanii, około 16 km na północ od Kigomy, nad brzegiem Jeziora Tanganika. Dalej na południe, wzdłuż jeziora, znajdują się wspomniane już Góry Mahale.
To właśnie tutaj, w Gombe, legendarna Jane Goodall – której pracę omawiamy szerzej poniżej – rozpoczęła badania, na zawsze zmieniając nasze rozumienie zachowania szympansów. Dziś park pozostaje jednym z najbardziej przystępnych miejsc do obserwacji tych naczelnych na wolności. Szanse spotkania ich podczas safari są bardzo wysokie, a piesze szlaki prowadzą przez wzgórza i doliny, otwierając piękne widoki na jezioro.
W Parku Narodowym Gombe Stream badacze po raz pierwszy udokumentowali, że szympansy używają narzędzi, polują na małe ssaki, tworzą złożone struktury społeczne, w tym sojusze, a nawet angażują się w konflikty terytorialne.
W parku działa także centrum informacyjne, w którym odwiedzający mogą poznać konkretne szympansy oraz pokolenia naczelnych badanych w tym miejscu. W pobliżu leży wieś Mwamgongo – kolejny popularny przystanek dla podróżników. Można tu poznać lokalną kulturę poprzez tradycyjne tańce, rzemiosło i stroje. Plecione kapelusze i kosze należą do popularnych pamiątek z Tanzanii, które można kupić na miejscu. Najważniejszą atrakcją pozostaje jednak dom, w którym Jane Goodall mieszkała z mężem i synem podczas swoich pierwszych ekspedycji.
Do Gombe Stream można dotrzeć wyłącznie wodą z Kigomy. Kursują tu tak zwane „taksówki jeziorne” oraz łodzie motorowe, a rejs trwa od 1 do 4 godzin. Sama przeprawa jest częścią wyprawy i daje spektakularne widoki na Jezioro Tanganika. Do Kigomy łatwo dolecieć z Dar es Salaam lub Arushy; dostępne są zarówno loty rozkładowe, jak i czarterowe.
Jane Goodall i jej bezcenny wkład w badania nad szympansami
Brytyjska prymatolożka i etolożka, która poświęciła ponad 60 lat badaniom szympansów, rozpoczęła pracę w Parku Narodowym Gombe Stream w 1960 roku pod kierunkiem antropologa Louisa Leakeya. Żyła wśród naczelnych, obserwowała ich zachowanie i systematycznie zapisywała dane – było to podejście nowe w ówczesnej nauce.
Odkrycia Goodall zasadniczo zmieniły nasze rozumienie szympansów i ich zdolności intelektualnych. Wykazała między innymi, że naczelne nie tylko używają narzędzi, lecz także je tworzą: zginają gałęzie i obrywają liście, by przygotować patyki lepiej nadające się do wyciągania termitów.
Jej badania ujawniły również złożone struktury społeczne w społecznościach szympansów. Goodall udokumentowała polowania na małe zwierzęta, jedzenie mięsa, agresję między grupami, reakcje emocjonalne oraz indywidualne osobowości. Pokazała także, że naczelne okazują współczucie: pocieszają się nawzajem w stresujących sytuacjach, a nawet opiekują się osieroconymi młodymi w obrębie grupy. Te obserwacje pomogły naukowcom zrozumieć, że wiele ludzkich cech społecznych ma głębokie korzenie ewolucyjne.
Jane Goodall zmarła 1 października 2025 roku w Los Angeles, w wieku 91 lat, podczas tournée wykładowego po Stanach Zjednoczonych. Wiadomość ta odbiła się szerokim echem w środowiskach naukowych i organizacjach zajmujących się ochroną przyrody. Dziesięciolecia jej obserwacji szympansów zainspirowały kolejne pokolenia do badania i ochrony dzikiej przyrody.
Najczęściej zadawane pytania
Szympansy są wszystkożerne, ale podstawę ich diety stanowią owoce i rośliny, w tym liście, nasiona, korzenie i żywica. Sporadycznie jedzą także owady, miód, jaja ptaków i małe zwierzęta, a czasem nawet ziemię. Naukowcy rzadko odnotowywali przypadki polowania szympansów na inne naczelne lub kanibalizmu.
Najstarszym znanym szympansem żyjącym w niewoli była samica o imieniu Little Mama. Mieszkała w Lion Country Safari na Florydzie w USA. Według Guinness World Records w chwili śmierci w 2017 roku miała 77 lat, co czyni ją najstarszym znanym szympansem.
Oszacowanie długości życia na wolności jest trudniejsze. Jednak 20-letnie badanie 306 osobników w Parku Narodowym Kibale w Ugandzie wykazało, że średnia długość życia szympansów wynosi około 33 lata. Ta ugandyjska grupa jest jednak dość nietypowa: w przeciwieństwie do wielu innych populacji żyje w zdrowym lesie, z obfitością pożywienia i mniejszą liczbą zagrożeń związanych z człowiekiem.
Tak, to prawda. Narzędzia używane przez szympansy obejmują patyki do wyciągania termitów z kopców, kamienie do rozbijania orzechów oraz liściowe „gąbki” do wchłaniania wody pitnej.
Są jednak pewne niuanse. Na przykład badanie z 2016 roku wykazało, że dzikie szympansy częściej korzystają z narzędzi, jeśli regularnie pokonują większe odległości. Wiele osobników każdego dnia oddala się od swojego rewiru zwykle nie dalej niż o około 2 km. Badacze ustalili, że szympansy przemieszczające się dalej używają większej liczby i większej różnorodności narzędzi.
Badania pokazują, że mięśnie szympansów zawierają znacznie wyższy odsetek włókien szybkokurczliwych niż mięśnie człowieka. Ich maksymalna siła jest jednak tylko około 1,35–1,5 raza większa od ludzkiej – nie 7 razy większa, jak twierdzą niektóre niewiarygodne źródła.
Jeśli chodzi o szybkość, szympansy podczas biegu mogą osiągać do 40 km/h. Zawsze jest to jednak krótki sprint. Zwykle rozwijają taką prędkość tylko w sytuacjach nagłych, na przykład podczas szybkiej ucieczki przed zagrożeniem.
Wszystkie treści Altezza Travel powstają przy udziale ekspertów i po rzetelnym researchu, zgodnie z naszą polityką redakcyjną.
Chcesz dowiedzieć się więcej o wyprawach w Tanzanii?
Skontaktuj się z naszym zespołem. Znamy najważniejsze miejsca w całej Tanzanii. Nasi konsultanci wypraw, pracujący u podnóża Kilimandżaro, chętnie podpowiedzą i pomogą zaplanować podróż dopasowaną do Ciebie.
